Dixeramus autem in exordio hodiernae disputationis nostrae, 
 quod, si inueniremus nihil esse aliud miseriam quam egestatem, eum 
 beatum esse fateremur, qui non egeret. est autem inuentum. ergo

 20 Ter. Andr. 61 27 cf. 4, 23 (p. 106, 2G) 

 1 uirtutem esse am uirtutum esse p 3 diximus p cui] tui Aml 
 4 parcimonia edd . 11 habundantiam Aml 12 afflueatu? (om- et) Aml 
 15 reduntia AMm1 etiam et plus minusque p 1G inueni∗es (a ras.) A 
 inuenias L 19 nimium] minimum L 20 quia*modo (m ras.) A igitur p 
 21 est. etenim] est enim A 23 animi Lm2am 24 aliud Migne 25 diffamatus 
 -4 diffamatur LM edd . 26hoc primum] adprime Terentii libri utile <m.p 
 ut ex et A 27 hodierna L 28 aliud esse edd. 29 fatemur I . 

 LXIII. Auijust. I pars III. ed. KnoeLl. 

 s 
 
 
 beatum esse nihil est aliud quam non egere, hoc est esse sapientem. 
 si autem quaeritis, quid sit sapientia, iam et ipsam ratio, quantum 
 in praesentia potuit, euoluit atque eruit; nihil est enim aliud quam 
 modus animi, hoc est quo sese animus librat, ut neque excurrat in 
 nimium neque infra quam plenum est coartetur. excurrit autem in 
 luxurias dominationes superbias ceteraque id genus, quibus inmoderatorum 
 miserorumque animi sibi laetitias atque potentias conparari 
 putant. coartatur autem sordibus timoribus maerore cupiditate 
 atque aliis, quaecumque sunt, quibus homines miseros etiam 
 miseri confitentur. cum uero sapientiam contemplatur inuentam 
 cumque, ut huius pueri uerbo utar, ad ipsam se tenet nec se ad simulacrorum 
 fallaciam, quorum pondus amplexus a deo suo cadere atque 
 demergi solet, ulla commotus inanitate conuertit, nihil inmoderationis 
 et ideo nihil egestatis, nihil igitur miseriae pertimescit. habet 
 ergo modum suum, id est sapientiam, quisquis beatus est.