Audi ergo iam, quemadmodum Manichaeus ipse tam 
 peruersus, tam superbus, ut aliam introducens naturam ae 
 aequalem deo faceret. deum ad se ipsum deponeret, confessus 
 sit tamen esse liberum arbitrium. in Thesauro uestro, cui tale 
 nomen ad decipiendos homines indidistis, certe sic loquitur, 
 quod et tu ipse cognoscis: hi uero, qui neglegentia sua 
 a labe praedictorum spirituum purgari se minime 
 permiserint mandatisque diuinis ex integro parum 
 obtemperauerint legemque sibi a suo liberatore datam 
 seruare plenius noluerint neque ut decebat sese 
 gubernauerint et cetera. uides in his uerbis confirmatum 
 esse etiam a nesciente quid loqueretur liberum arbitrium. qui 
 enim seruare legem non uult, in potestate est eius, si uelit. 
 non enim dixit: non potuerint sed: noluerint. hoc certe 
 quod nolunt seruare legem, non a gente tenebrarum coguntur;

 4 ipsa mala R 5 habeant R 7 atque] et b 8 quodque seripsx: 
 quoque T om. PSRb 9 ipsa b 13 quod b 16 est om. b 20 tameny 
 tantum R 22 hii PH 24 permiserunt R et mandatis b 26 suo] 
 deo b 26 plenius seruare b 29 eius est PB . 
 
 
 si enim coguntur, non nolunt, sed non possunt; si autem 
 nolunt, non utique coguntur, ut non faciant, sed uoluntate 
 sua nolunt. hoc ergo, quod in eorum uoluntate est, ut nolint, 
 peccatum est certe sine aliqua necessitate gentis tenebrarum; 
 hoc agnosce esse peccatum sine necessitate gentis tenebrarum. 
 et inde uides, unde ueniant omnes culpae, unde merita culparum, 
 unde distributiones poenarum.