Nisi forte hoc te adiuuari putas, ut dicas incommutabilem 
 esse animam, quia subiunxisti dicens: non enim propria 
 uoluntate peccauit, sed alterius ductu; carnis 
 enim commixtione ducitur, non propria uoluntate. in 
 qua sententia forte hoc uis intellegi, ut scilicet anima in

 1 «iaelquale C 2 erit om. C que C 8 male C peruersaB C 
 oppinione\' C 4 ratio C 6 creaturfts C 8 tuąę C 10 uictoriamei 
 que C 12 uirtutem b 15 penitudinem C arum C 16 ępistula C 
 19 penitu..dem (d m. postcr.) C 20 melios C - com mutari C 
 28 tocieB (in ras.) C totiens b 24 consensiooee que C mutatas C 
 26 incommutabilem (bilem paene euanuit) C 27 subiunzit C 
 
 
 natura propria sit incommutabilis, in alterius uero naturae 
 commixtione mutabilis; quasi uero quaeratur, cur ita sit, et 
 non, quia ita est. iam hoc modo etiam Hectoris, Aiacis, immo 
 uero cunctorum hominum atque animantium corpora inuulnerabilia 
 dicerentur, si abesset ictus et casus, quibus eis uulnus 
 possit infligi. sed nimirum propterea solius Achillis corpus 
 siue poetico figmento siue aliqua occultiore ui rerum inuulnerabile 
 dictum est, quod etiam tela cum ingruerent, non penetrabatur, 
 et ex qua parte penetrari potuit, ex hac utique inuulnerabile 
 non fuit. sic anima si esset incommutabilis, ita 
 nullius rei permixtione commutaretur, sicut corpus, quod est 
 inuulnerabile, nullius rei contactu aut inpetu uulneratur. itaque 
 nos, quia dei uerbum incontaminabile dicimus, etiam 
 carne mortali et uulnerabili adsumpta, ut nos et mortem et 
 quaelibet incommoda corporis contemnere doceret, natum de 
 uirgine credere non timemus; uos autem, quia inpia peruersitate 
 contaminabilem filium dei creditis, carni eum permittere 
 formidatis ; cuius tamen substantiam animae naturam esse 
 perhibentes ita commixtum carni adseueratis, ut etiam in deterius 
 commutatum non dubitetis opinari. elige igitur, quid 
 uelis: utrum deum commutabilem dicere uel credere, ut de 
 commutabilis patris substantia commutabilem prolem genitam 
 esse pariter credas — quae quanta sit inpietas, profecto 
 sentis — an incommutabilem deum dicere, sed tamen de 
 substantia sua prolem genuisse mutabilem — quod nihilominus 
 uides quam inpie absurdeque dicatur — an uero ita deum incommutabilem 
 confiteris, ut etiam quod de substantia sua 
 genuit aequaliter non mutetur pariterque sit summum ac

 2 commixtionis C queratur C 8 hectoris C 4 uerius b cunc 
 torum C inuulnerabili addicerentur C 6 infigi Cb 7 in rerum 
 natura inuulnerabile b 8 ingruerint b penetrabatur] penetrabant b 
 9 hac] ac C 10 inuulnerabiliB Cb 12 si nullius b contractu C uulneretur 
 Cb 18 imnutabile C 14 carni C 15 quelibet C contempnere 
 C 18 substantia C inanime C in anime b 19 commixtam b 
 21 uelHa (att . 1 parne eras.) C 22 commutabili b genita C 23 que C 
 24 dices b 26 uidis C impie C 28 quesit C hac C 
 
 
 praestantissimum bonum ipsumque summe esse ad eundem 
 modum permansione inuiolabili obtineat, cetera uero inferiora 
 bona, quam creaturam uocamus, non de ipso, nam essent 
 aequalia, sed tamen quia bona, ipse, quia non aequalia, de 
 nihilo fecerit: quod si credis. inpius non eris et obliuisceris 
 Persas et noster eris.