Quapropter cum abs te quaero, unde facta sit uniuersa 
 creatura quamuis in suo genere bona, creatore tamen inferior 
 atque illo incommutabili permanente ipsa mutabilis, non inuenies 
 quid respondeas, nisi de nihilo factam esse fatearis. 
 et ideo potest uergere ad nihilum, quando peccat illa creatura, 
 et portio, quae potest peccare, non ut nihil sit,. sed ut minus 
 uigeat minusque firma sit. nam minus uigere et minus ualere, 
 si animo perducas ad ultimum, remanet nihil. diligit ergo 
 sponte uanitatem, cum deserta soliditate ueritatis opinabilia 
 sequitur, id est mutabilia. cum autem inde meritas poenas 
 luit, subicitur non sponte uanitati, sicut subiecta est in homine 
 peccante. hinc enim ait apostolus: omnis creatura 
 uanitati subiecta est non sponte, quia et in homine 
 omnis est. inest quippe homini et inuisibile quid secundum 
 animum et uisibile secundum corpus; omnis autem creatura 
 partim est uisibilis, partim inuisibilis, nec tamen omnis in 
 pecore, cui mens intellectualis non inest. in spem sane subiectam 
 esse dicit propter misericordiam liberantis per remissionem 
 peccatorum et adoptionem gratiae. tu uero si fateri 
 nolueris a patre per filium in bonitate spiritus sancti, quae 
 trinitas consubstantialis et aeterna et incommutabilis semper 
 manet, de nihilo factam esse creaturam, bonam quidem, sed 
 tamen inparem creatori atque mutabilem, cogeris utique sacrilegia 
 dicere, ut aliquid deus de se ipso genuerit, quod non

 2 cf. Col. 15, 16 14 Rom. 8, 20 

 1 agnascit C oppinor C 2 colosenses C 3 quero C sit facta b 
 4 quamuis] quam nisi Cb bono b creaturea C 6 uihsi C facta C 
 8 que C 9 uigiat C quefirma C 10 omnino b Maur . 11 unitatem C 
 deserto C 12 penas C 13 nanitatis C 14 apostolos C 15 uanitate (pr . 
 d 
 a m. 1 superscr.) C omine C 16 quisecundum (d m. 1 superscr.) C 
 17 animaum C animam b uisibili C 19 mens sit Cb inest] inest 
 (in m. 1 superscr.) C eat b 20 remiaionem C 22 boni/// sps (ras. 
 quattuor litter.) C que C 28 cumsubstantialis C etttema C 
 25 utiquę C sacrilegi adicere a 
 
 
 sit aequale.gignenti et possit subici uanitati; aut si aequale 
 dixeris, erit utrumque mutabile. quae maior inpietas quam 
 ista credere ac dicere et malle peruersa opinione deum in deterius 
 quam correcta ratione se ipsum in melius commutare? 
 si autem timueris dicere mutabilem deum, quia reuera magna 
 est et apertissima inpietas. dixeris etiam creaturam esse incommutabilem, 
 ut eam parem facias creatori et unius eiusdemque 
 substantiae, rursus tibi tua epistula respondebit. unde 
 est enim anima illa, quam ponis in medio spirituum, cui a 
 principio dicis naturam suam dedisse uictoriam, eique 
 legem condicionemque proponis, quia, si una cum spiritu 
 uirtutum fecerit, habebit cum eo uitam perpetuam 
 illudque possidebit regnum, ad quod dominus noster 
 inuitat; si uero ab spiritu uitiorum incipiat trahi ac 
 post consensum paenitudinem gerat, habebit harum 
 sordium indulgentiae fontem. his certe uerbis ex epistula 
 tua recognitis simul etiam recognoscis mutabilem te animae 
 constituisse naturam. aliquando enim consentire spiritui uitiorum 
 ac rursus paenitudinem gerere quid est aliud quam 
 nunc in melius, nunc in deterius commutari ? et hoc te manifestissima 
 ueritas conpulit dicere. ipsa enim anima tua, si 
 dissimulare uelles, urgueret te adtendere mutabilitatem suam, 
 et totiens, ex quo natus es, per uarias uoluntates, doctrinas, 
 obliuiones consensionesque mutata testis sibi fieret ac nulla 
 extrinsecus documenta quaeritaret.