Laudas mores et studia quondam mea et quaeris, quis me repente mutauerit. deinde circumloquendo commemoras 2 d. Gen. 7 11 ci. Gen. 32, 24 wq. 17 cf. Gen. 12, 20 . 1 generam om. Cb que C exagitatis b Maur. 2 arrham C noę C que C . futuruM C 5 pancarpos C est] ex C 6 cof C 7 inlesus C egr.] ingressus C 8 rabię C 9 pancarpos C 10 compartus (in mg. al. cainpertus) b Dlaur. oroniO C deserptus Cb 12 propheticę C 18 homini (i fin. e juit) C 14 ademoninn C 15 congiitgis C uindiderit C 16 umana C 17 cummittens C 18 qui om. Cb nisi non Cb quo C 20 menbra C 21 turpenda C uindidit C quam C 22 possetis C aptaretis C ut tamJ uitam b jniibatam Cb 28 preclara C 24 saxra C 25 queria C 26 cummemoras C antiquum hostem omnium fidelium atque sanctorum et ipsius domini Iesu Christi. quem uis utique diabolum intellegi. quid ego tibi de mea mutatione respondeam. quam nisi eo modo in melius fieri crederem, non utique rue uestro errore detestato atque damnato ad catholicam ecclesiam fidemque conferrem? quod utrum recte fecerim, id est. a malo in bonum mutatus sim, tu mihi ipse soluis quaestionem in eodem uerbo. quod posuisti mutationis meae. anima enim mea, si - quem- : admodum dicitis — dei natura esset, siue in melius. sicut confido, siue in deterius, sicut arguis, mutari omnino non posset nec a se ipsa nec a cuiusquam uel alterius inpulsu. unde cum errorem istum reliqui et elegi eam fidem, ubi dei . natura prorsus incommutabilis pie creditur. ut sapienter intellegatur, non displicet mutatio mea, nisi quibus displicet incommutabilis deus. est autem diabolus sanctorum aduersarius, non quod aduersus eos ex alterius naturae contrario principio consurgit inimicus, sed quod eis inuidet honorem caelestem, unde est ipse deiectus. mutatus enim ipse alios mutare molitur. nam sicut a uobis Persica-e illius fabulae prolixitate describitur, si non mutatus alios mutat, profecto maior et uictor est ; si autem, sicut adfirmatis. sanctae lucis, non inimicus dei est, sed amicus. et illis melior, quos decipit, qui eos lumini sancto inimicos, cui est ipse amicus, efficit ? ideo quippe dicit Manichaeus aeterno subplicio animas in illo horribili globo damnandas, quod errare se a priore lucida sua natura passae sunt et inimicae luminis tunc ex-. titerunt, cum ipsam mentem gentis tenebrarum tenendae apud se lucis amore flagrantem animalium corpora creare 1 anticum C 4 errorem C detesto C 5 adque C ęcclesiam C Cferrem C\' 6 amalo C 7 ipse (8. l. m. 1) C questionem C 8 quem ammodum C 11 cuius quam C 13 naturam C pie C 17 consurgat b Maur. inimicos C quia b Maw. 18 celestem C 19 auobis C fabule C 20 alius C 24 manicheus C sabplitio C 25 damnandns damnandas C erra (a ex e corr m. 1) C 26 passe C tunc] cum C 28 aput C contendat. ab his ergo uanissimis sacrilegisque figmentis te cura ut eripias, mutandus in melius illius adiutorio, qui nec in melius nec in deterius commutatur.