Ego enim fateor, timore Manichaeos deserui, sed timore 
 illorum uerborum, quae per apostolum Paulum prolata sunt: 
 spiritus, inquit, manifeste dicit, quia in nouissimis 
 temporibus recedent quidam a fide, adtendentes spiritibus 
 seductoribus et doctrinis daemoniorum in 
 hypocrisi mendaciloquorum, cauteriatam habentes 
 conscientiam suam, prohibentes nubere, abstinentes 
 a cibis, quos deus creauit ad percipiendum cum gratiarum 
 actione fidelibus et his, qui cognouerunt ueritatem. 
 omnis enim creatura dei bona est, et nihil. 
 abiciendum, quod cum gratiarum actione percipitur. 
 quibus uerbis etsi alios quoque fortasse haereticos, tamen maxime 
 Manichaeos breuiter aperteque descripsit, hoc ergo timore, 
 cum in puerili ingenio serius saperem, me ab illa societate 
 diuulsi; amore quoque honoris arsisse me fateor, ut inde 
 discederem, sed illius honoris, de quo idem dicit apostolus: 
 gloria autem et honor et pax omni operanti bonum. 
 quis autem operari bonum conabitur, qui non in uoluntate

 13 I Tim. 4, 1-4 27 Rom. 2, 10 

 1 incommoditati hisqae C 2 heresS C manicheorum C relinquerim C 
 8 chatholia (c m. 1 superscr.) C 4 suspitionem C 6 scribine C 
 accomoderes C 7 arguas b utiquę C 9 timere C 11 (et 23) timore C 
 mamcheos C 12 que C 14 quidem C 15 demoniorum C 16 ypocris 
 inmendati locorum C 18 cybis C 21 com C accione C 
 81 heretico. C 24 serins scripsi : seruis C om. b Maw . 25 deuulai C 
 28 antem] enim C 
 

 mutabili, sed in natura incommutabili malum esse putauerit? 
 unde et ipse dominus eis, qui bona se loqui arbitrabantur, 
 cum essent mali, aut facite, inquit, arborem bonam et 
 frustum eius bonum aut facite arborem malam et 
 fructum eius malum. malis uero iam mutatis in bonum 
 apostolus ait: fuistis enim aliquando tenebrae, nunc 
 autem lux in domino. sed, si non uis mihi de animo meo 
 credere, existima ut libet; tantum de ipsa ueritate caue quid 
 sentias. temptatio te non adprehendat nisi humana. humanus 
 enim error est, ut id factum esse in animo meo credas, quod 
 fieri potuit. etiam si non est factum; cum uero sacrilegam 
 et non solum falsissimam, sed etiam fallacissimam fabellam 
 Persicam non de quolibet homine, sed de summo deo mendaciis 
 contaminatissimis contextam atque confictam putas esse 
 ueritatem, non est hoc modo praetereundum neque tanta mors 
 animae contemnenda. est enim, quod tecum agi possit, quia 
 non sicut de animo meo nihil amplius possum dicere, nisi 
 ut credas mihi; quod si nolueris, non inuenio, quod faciam . 
 ita -etiam cum de ipsa luce animorum, quam rationales mentes 
 quanto puriores, tanto tranquillius intuentur, falsum aliquid 
 existimas, non tibi potest, si patienter audias, demonstrari, 
 quam sit remotissimum a ueritate, quod sentis. sicut enim 
 sensum oculi tui sentire non possum nec tu mei, sed tantum- . 
 modo nobis de hac re credere uel non credere possumus, 
 illam uero speciem, quae utriusque nostrum oculis uisibilis 
 subiacet, inuicem nobis ualemus ostendere: sic de

 8 Matth. 12, 33 6 Ephes. 5, 8 9 cf. I Cor. 10, 18 

 1 malam C 3 inquid C 5 mala C 6 apostoltu (u ex o corr.) C 
 tenebre C 7 meo om. C 8 caut C 10 esse∗ (t eras.) C om. b 
 aaima mea b 11 factu∗ (s er.) C sacrilegum (cr ex gr. m. 1 corr.) C 
 12 sed etiam fallacissimam (in marg. inf. m. 1 add.) C fabulam 
 Maur. 13 colibet C homine. (m er.) C mendatiis C 14 adque 
 C 16 pretereundum C 16 contempnenda C 17 non om. b 
 i 
 18 quid b Maur . fatiam C 21 ezstimas (i m. 1 superscr.) C audeas C 
 24 possu∗mus (m eras.) C 2b spetiem que C utriusque nostrum 
 ew 
 nostris b 26 side (c 81. 1 superscr.) C \'\' 
 
 
 adfectionibus animorum nostrorum. quas proprias habemus, credamus 
 nobis, si placet; si autem non placet, non credamus . rationem 
 autem ueritatis, quae nec mea nec tua est, sed utrique nostrum 
 ad contemplandum proposita, posita peruicaciae caligine serenatis 
 mentibus pariter adtendamus.