Iam, ut arbitror. facile est tibi intellegere ex ipsius 
 uerbis epistulae tuae, quibus dixisti: animam, cum consentit 
 malo, uoluntate peccare, nullum malum esse naturam 
 malam uel dilectionem naturae malae, sed, cum omnes 
 naturae in suo genere bonae sint, malum esse peccatum, 
 quod fit uoluntate animae cum diligit pro ipso creatore 
 creaturam, siue suo nutu, cum sit mala, siue alterius persuasu, 
 cum consentit malo. et nihilominus sic quoque fit mala consequentibus 
 subpliciis, ut pro meritis omnia disponantur a 
 creatore summe bono in creatura bona, sed non summe bona, 
 quia non eam genuit de se ipso, sed fecit ex nihilo. tu autem 
 constituisti duas naturas. quarum unam uis bonam esse, 
 alteram malam, uel potius unam boni, alteram mali; nam 
 mala natura ex bona etiam peccando fit. fateris tamen eam 
 naturam. quam bonam esse dicis, malo consentiendo male

 1 lua C 2 ei uideri] eidem esse b 3 quantum** C 5 a] ex C 
 6 it C 7 habeo C 8 ut-tendit (in inferiore fIIarg. m. 1 adscr.) C 
 10 relegiosorum C 11 anime C 12 prae] pro C 18 iniusti si C 
 14 premiorum C 15 ille (bis) C dfb C 17 e ̨ pistule ̨ C 18 nalum C , 
 19 coni C 20 bone C sunt Cb 22 siue om. C notu C 
 8& boneo Cn. summe bonam C 
 
 
 facere, hoc est uoluntate peccare. at ego ambas bonas esse 
 adsero, sed unam earum male. facere suadendo, aliam male 
 facere consentiendo. sicut autem alterius consensio non est 
 natura, sic nec huius suasio; et sicut ista si non consentiat, 
 bona permanebit, integritatem naturae suae custodiens, sic illa, 
 si. non suadeat. emendatior erit, si uero etiam peccatum, quod 
 non suadet, nec ipsa committat, pariter erant integrae at-que 
 in suo genere laudabiles: etsi enim bis illa peccat, quae et 
 committit et suadet, illa autem semel, si tantummodo ad 
 male faciendum consentiat, tamen peccatis fiunt malae, non 
 natura sunt malae. aut si propter suasionem natura ista mala 
 est, sic et illa propter consensionem. sed si peius tibi uidetur 
 esse suadere quam consentire, sit ista mala, ista peior ; non 
 tamen tanta sit acceptio personarum tam iniqua in 
 iudicando gratificatio, ut cum ambae peccent. quamuis una 
 . grauius, . altera leuius. una dicatur natura mali. altera boni, 
 ac non potius aut ambae bonae, sed illa melior, quae peccat. 
 minus, aut ambae malae. sed illa peior. quae peccat amplius.