Quodsi dicis non eam te uocare consensionem culpabilem, 
 cum res illa diligitur, quae non agit, ut sibi consentiatur, 
 sed tunc consentire animam, cum illum, cui consentit 
 aliquid suadet aut aliquid cogit, et propterea malum esse, 
 quia, ut aliquid mali committatur. suadet aut urguet: secunda 
 quaestio est et ordine suo iam iamque etiam ipsa tractanda.

 . 8 cupia C .4 elugam C ut om. h 5 celeste C creature b 6 quid 
 est scripvi: quide C quid cnim b Maw . preclarius C 7 conoupescat C 
 a 
 8 naetns (n m. i superscr.) C 9 uicinorum scripsi: eorum C Maur. b 
 oppositas Maur. 10 post feuestris adti. apertis intuetur b et omn. poster. 
 . edit . comminuit quo acripsi: anitna quoininua .C quominus b Maur . 
 12 pr«ponere C audiret C 13 abundantift b 17 bonA 6 18 quoj 
 que b 19 sit om. C deumque] denique b 20 nature C corboris C 
 S4 que C agit utJ agitur C 26 cum om. C 28 ordene C 

 59* 
 
 
 sed meminerimus hic primum peccati, de quo satis. ut arbitror, 
 disputatum est claruitque fieri posse, ut res aliqua in 
 suo genere bona male diligatur et dilectore culpato ipsa non 
 reprehendatur. quid? si enim tali iam dilectione peccatrix 
 anima atque uitiosa idem peccatum alteri persuadeat, nonne 
 et illa, quae persuadenti consentit, tali uitio deprauata, quali 
 uitio deprauata illa quam sequitur? primum ergo peccatum 
 est quamuis bonam creaturam creatori in dilectione praeponere, 
 secundum autem alterum quoque, ut id faciat, uel 
 suadendo uel cogendo temptare. nemo enim ad prauitatem 
 uult alium perducere, qui non prior ipse deprauatus est. 
 uolunt autem qui peccant alios ad peccatum perducere 
 uel stulta beneuolentia uel malitiosa inuidentia. quis enim 
 filios suos nisi peruerse amando monet, ut nullum lucrum 
 turpe existiment, sed undecumque adquirant amplam pecuniam? 
 utique non odit eos et tamen perniciose persuadet. talium 
 quippe dilectione iam ipse corruptus est, cum aurum et argentum 
 malum non sit, quemadmodum et ille sol, de quo superius 
 egimus, sed tamen rei bonae dilector inordinatus in culpa 
 sit. inuidentia uero, cum alium uult quisque peccare, honorem 
 diligit inmoderata superbia et in eo cupit excellere atque 
 ceteris anteire; quem quoniam uidet amplius et uerius deferri 
 uirtutibus, ne in eo superetur, cupit alios ad iniquitatis uoraginem 
 ex aequitatis arce deponi. hoc modo diabolus suadere 
 aut cogere ad peccata conatur. sed numquid ipse honor in 
 culpa est, quia eum diabolus peruerse atque inpie diligendo 
 inpius factus est? aut ipsa eiusdem diaboli angelica substantia, 
 quam deus creauit, ideo mala est, quia substantia

 1 hoc Cb 8 mala C dilectione culpata b 4 iam om. b 6 que C 
 (juale C 7 illa* Imuas.) C 8 ceatr ο̌ am C1 . preponer. C 9 faciant 
 b 12 uoluntate b Maur . qui ante alios b Maur . alias C 
 11 petducere cupiunt b Maur . 18 beniuolentia C 14 peruera* C 16 hodit C 
 pernitioaa C 19 aegimus C boM C dilectur C 21 atque. ceteris 
 anteireom. b 22 qm C quidem b Maur. qwae tamen aduot forte quia\' 
 28 aliquos b 24 arche C diabuluc C 26 diabulos C 27 diabuli C 
 
 
 est? sed cum eius deserens dilectionem et ad suam nimis 
 conuersus ei uideri cupit aequalis, superbiae tumore deiectus 
 est. non ergo in quantum substantia est, sed quoniam substantia 
 facta est, in quantum se ipsum amplius dilexit quam 
 eum, a quo factus est, malus est, et ideo malus, quia minus 
 est quam esset, si id, quod summe est, dilexisset; defectus 
 ergo malus est. omnis ergo defectus ab eo, quod est, tendit, 
 ut non sit, sicut omnis profectus ab eo, quod minus est, 
 tendit, ut magis sit. honor quippe summus, qualem pietas 
 religiosorum exhibet. utique deo debetur. qui ergo amat honorem, 
 deum imitatur. sed humiles animae in illo se honorari 
 uolunt. superbi prae illo. ad deum autem humiles excelsiores 
 fiunt. iniustis, contra deum uero excelsi humiliores fiunt iustis, 
 ea scilicet dispensatione praemiorum atque poenarum, quia 
 illi deum amauerunt supra se, illi pro deo amauerunt se.