Tua in me beneuolentia, quae adparet litteris tuis, grata 
 mihi est . sed quam te redamari a me oportet amantem me, 
 tam tristis sum, quod tenaciter inhaesisti suspicionibus falsis 
 partim aduersus me, partim aduersus ipsam, quae mutari non 
 potest, ueritatem. sed quod de animo meo non uerum sentis, 
 facile contemno; hoc enim sentis, quod etsi in me non 
 agnosco, fieri tamen potest, ut sit in homine. ergo etiamsi 
 erras in me, non tamen ita erras, ut me de hominum numero 
 eximat tua opinio, quia id de me credis, quod fieri potest in 
 animo humano, etiamsi non sit factum in animo meo. non 
 igitur opus est, ut tibi hanc suspicionem magnopere coner 
 auferre. non enim spes tua pendet ex me aut bonus esse non 
 poteris, nisi ego fuero. senti de Augustino quicquid libet, 
 sola me in oculis dei conscientia non accuset. quod enim ait 
 apostolus, mihi minimum est, ut a uobis iudicer aut 
 ab humano die. ego autem uicem tibi non rependam, ut de 
 tua mente aliquid existimare in malam partem audeam, quod 
 intueri non ualeo. nec dico, quod me subdole lacerare uolueris, 
 sed tantum de te opinor, quantum de te indicas uerbis. quamobrem 
 etsi non bona de me suspicatus sis, quod carnali timore

 17 I Cor. 4, 3 
 2 INCI SCI AVGVSTINI RESPONSIO fol . 31x C eiusdem ditd aurelii 
 aug. hipp. opi contra Secundinum manicheum liber incipit b 8 tua 
 om. C que C 4 redemari C 5 inhesisti C 6 que C 
 7 (et 9) po.test C non ante uerum om. b 8 ęnim C sen///tis 
 (si uidetur eras.) C 9 agnusco C cognoaco b *omine (h er.) C 
 11 oppinio C 12 anim*o (a er.) C nec b 13 tibi] *ibi (h uid. eras.) C 
 snspitionem C 15 agustino (v m. 1 add.) C quicquid (d ita c 
 mut.) C 16 me* C acuaet C quo C 17 apostolos C miniun, C 
 diiudicarer C 18 umano C 19 stimare C 20 uolueri*s C 21 oppiaor 
 C iudicas b 
 
 
 alicuius incommoditatis, quae de uestra societate mihi accidere 
 poterat, haeresim Manichaeorum reliquerim, uel cupiditate 
 honoris, quem in catholica adeptus sum, tamen non de 
 te uicissim male sentiens credo esse beneuolam suspicionem 
 tuam et hoc non criminandi causa, sed corrigendi studio 
 scripsisse te existimo. si autem mihi adcommodares credendi . 
 beneuolentiam, quoniam latebras animi mei arguis, quas utique 
 promere ad oculos tuos et demonstrare non possum, . 
 facile de ipso mutares sententiam et nolles amplius temere 
 adfirmare, quod nescis.