Sed aliquando nobis ipsius quoque salutis aeternae 
 periculum opponitur, quod nostro mendacio, si aliter non 
 potest, depellendum esse clamatur: uelut si quisquam baptizandus 
 in potestate sit inpiorum atque infidelium constitutus, 
 ad quem perueniri non possit, ut lauacro regenerationis abluatur, 
 nisi deceptis mentiendo custodibus. ab hoc inuidiosissimo 
 clamore, quo cogimur non pro cuiusquam opibus uel honoribus 
 in hoc saeculo transcurrentibus, non pro ipsa huius temporis 
 uita, sed pro aeterna hominis salute mentiri, quo confugiam, 
 nisi ad te, ueritas? et mihi abs te proponitur castitas. cur

 4 cf. I Tim. 1, 13 

 1 possit per ueritatem V peiurua c si* fb 3 esse nescit T 
 4 ignorans (n 8. I.) <p fecit om. Ch 5 est om. TCh pegerare qp 
 6 falsa ęręi Ch deus testis V 7 deo falsa dicuntur V dicuntur 
 falsa p deum TCh autem est V quisquis V inexcusabilius 
 quisque F inexcusabilior quisque L inexcusabilius RMChVftyb inetcnsabilits 
 T 9 asserit V nouerit V noQuerunt cp 10 credit V 
 credyijt IfI ita V hominis] omnis T salute temporali bd 11 ipse 
 om. V 12 exorbitat at T sij et V 13 iurando T iurandd Ch 
 15 opponimus V apponitur cp mendacio (0 ex um) T 18 ad quem] 
 atque V generationis Ch ablvatur (v 8. I.) y 19 mentiendo (0 
 s. ras.) <p inuidiosissimil TCh 20 quo om. V opibus V 21 uios 
 Ch OHt. V 22 sed (d 8. I.) rp quod Ch quo* T 23 ad te] adite Ch 
 
 
 enim si custodes isti, ut nos ad baptizandum hominem admittant, 
 stupro inlici possunt, non facimus contraria castitati et, si 
 mendacio decipi possunt, facimus contraria ueritati? cum 
 procul dubio nulli esset fideliter amabilis castitas, si non eam 
 praeciperet ueritas. proinde ut perueniatur ad hominem baptizandum, 
 fallantur mentiendo custodes, si hoc iubet ueritas. 
 sed quomodo iubeat ueritas, ut homo baptizetur, esse mentiendum, 
 si non iubet castitas, ut homo baptizetur, esse 
 moechandum? cur autem hoc non iubet castitas, nisi quia 
 hoc non docet ueritas? si ergo nisi quod ueritas docet, facere 
 non debemus, cum ueritas doceat nec propter hominem baptizandum 
 facere quod contrarium est castitati, quomodo nos 
 docebit facere propter hominem baptizandum, quod ipsi est 
 contrarium ueritati? sed sicut oculi ad intuendum solem 
 parum firmi ea tamen, quae a sole inlustrantur, libenter intuentur, 
 sic animae iam ualentes delectari pulchritudine castitatis 
 non tamen continuo per se ipsam considerare ueritatem, 
 unde lucet castitas, possunt, ut cum uentum fuerit ad aliquid 
 faciendum quod aduersum est ueritati, ita refugiant et exhorreant, 
 quemadmodum refugiunt et exhorrent, si faciendum 
 aliquid proponatur quod aduersum est castitati. ille autem 
 filius, qui uerbum suscipiens a perditione longe

 22 cf. Prou. 24, 23 (29, 27) 

 1 isti uųt <p ammittant RMTCkVy1 2 stuprum V inlicito 
 (to 8. I.) T illi V poscunt V faciamus TFL castitati-con- 
 traria in mg . p 4 esse Ch si] sed V praeciperet eam 0 5 preceperit 
 Y 6 custodes-quomodo om . <p 7 ueritas] castitas V 
 baptizaetur Ch esse-baptizetur om. V mentiendum-esse om. Τβ 
 8 si-moechandum om. S ai* <p non] nos Q iubeat r 
 9 moecandum M mochandum cp1 mecbandum L hoc om. V quia] 
 quod T 10 non om. T 11 debebamus V docet cp doceat 
 ueritas p 12 quod-facere om. T 13 baptizandum hominem pM 
 hominem nos docebit facere β contrarium est FIJp 14 sed] et Y 
 intuenda (dQ s. I.) <p 15 sunt firmi V ea] et V libentur Ch 
 16 nolentes V pulcritudine MCh pnlchrituding T 18 ut om. V 
 19 auersum M exorreant RMTy 20 quemammodum <p eiorrent 
 JRM si ex se Ch aliquid faciendum Y 22 suscipiens nerbum β 
 
 
 aberit, et nihil falsi ex eius ore procedit, tam sibi 
 clausum deputat, si ad subueniendum homini per mendacium 
 quam si per stuprum transire cogatur. et pater exaudit orantem, 
 ut ualeat sine mendacio subuenire, cui uult pater ipse, 
 cuius inscrutabilia sunt iudicia, subueniri. talis igitur filius 
 ita obseruat a mendacio, sicut a peccato. nam et aliquando 
 mendacii nomen pro peccati nomine ponitur. unde illud est: 
 omnis homo mendax. sic enim dictum est, tamquam diceretur: 
 omnis homo peccans. et illud: si autem ueritas 
 dei in meo mendacio abundauit. ac per hoc cum mentitur 
 ut homo, peccat ut homo, et ea sententia tenebitur, 
 qua dictum est: omnis homo mendax, et: si dixerimus 
 quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, 
 et ueritas in nobis non est. cum uero nihil 
 falsi ex eius ore procedit, secundum eam gratiam sic erit, 
 de qua dictum est: qui natus est ex deo, non peccat. 
 haec enim natiuitas si sola esset in nobis, nemo peccaret; et 
 quando sola erit, nemo peccabit. nunc autem adhuc trahimus, 
 quod corruptibiles nati sumus, quamuis secundum id, quod 
 renati sumus, si bene ambulamus, de die in diem renouamur 
 interius. cum uero et corruptibile hoc induerit 
 incorruptionem, uita totum absorbebit, et nullus mortis 
 aculeus remanebit; aculeus autem mortis est peccatum.