Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec 
 omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret 
 ac per te illos quibus communicas, ne ulterius alicuius momenti 
 esse te existiment uel ipsi uel hi, quos ad uestram 
 communionem traducere niteris. ceterum ex quo proposuit 
 uerba epistulae tuae, ex illo considerandum est utrum nihil 
 ad illa responderit.\' ita ergo faciamus: ex ipso prorsus loco 
 scripta eius consideremus. excepto ergo prooemio, quo uolui 
 animum praeparare lectoris et pauca eius uerba prima

 3 possint v 4 putans Oml 6 tertii v libri mei Pml 7 ipse 
 Oml antea Pml 12 uel] et Om1 15 ego] ergo Pml eius 
 grandem vel post strepitum P 16 ut putat et putat Oml bene] 
 lene Morehus 17 ut vel] nt PQ et ut v respondeat his scripsi 
 respondeatis eodd. v 18 est om. 0 21 iam scripsi nam codd. v 
 24 ii v 28 uoluit 0 
 
 
 contumeliosa magis quam ad rem pertinentia praeterire: ait, inquam: 
 \'conscientia namque dantis attenditur quae 
 abluat accipientis.\' quid si lateat dantis conscientia 
 et fortasse maculosa sit, quomodo poterit accipientis 
 abluere conscientiam, si, quemadmodum 
 dicit, conscientia dantis attenditur quae abluat 
 accipientis? si enim dixerit ad accipientem non 
 pertinere quidquid mali latuerit in conscientia 
 dantis, ad hoc ualebit fortasse illa ignorantia, ut 
 de conscientia baptizatoris sui non possit nesciens 
 maculari. sufficiat ergo, ut alterius (conscientia) 
 maculosa cum ignoratur non maculet; numquid 
 autem etiam abluere potest? unde igitur abluendus 
 est qui accipit baptismum, cum dantis polluta 
 conscientia eat et hoc ille qui est accepturus ignorat, 
 praesertim cum addat et dicat: \'nam qui fidem 
 a perfido sumpserit non fidem percipit sed reatum\'?