Gabinius uero et ceteri, qui hanc ecclesiam cognouerunt 
 elegerunt tenuerunt, non humanum figmentum, sed diuinum 
 promissum praedictum et impletum cum fidelibus habere 
 cupientes, ulterius pro humano figmento ipsas humanas molestias 
 perpeti noluerunt. qui enim pro ueritate et unitate Christi 
 non dico res suas, sed istam etiam uitam suam aliis dumtaxat 
 auferentibus atque interficientibus amiserit, uere fidem habet, 
 uere spem habet, uere caritatem habet, uere deum habet; 
 quisquis autem pro parte Donati uel fimbriam uestimenti perdiderit, 
 cor non habet. quid ergo mirum, si homines sapientes,

 6 Gen. 22, 18 8 Esai. 54, 5 20 Ps. 63, 6 def. J 

 1 erui f 19 uestra f 23 Gabinius scripsi Gabinus fv 
 
 
 cum uiderunt contra obduratae consuetudinis pertinacissimam 
 uetustatem proposita sibi esse damna et exilia, considerauerunt, 
 utrum pro parte Donati contra ecclesiam catholicam, hoc est 
 pro figmento humano contra opus diuinum, perpeti ista deberent, 
 et se utique non debere uiderunt atque istam quam uocatis 
 persecutionem cognouerunt sibi esse correctionis occasionem 
 et fecerunt quod scriptum est: da sapienti occasionem 
 et sapientior erit. uides itaque, quam inaniter dixeris 
 homini, qui ex praecepto piissimi imperatoris sui uestram 
 correctionem requirit, quod huius prudentiam exsecutoris officium 
 non decebat. quid enim magis religiosum militantem 
 decet quam ut in ea causa, in qua perpendit quibusnam uos 
 uultis esse deceptio, multis ipse fiat corrigendis saluatio?