Crederem uere, inquit, ad calcem nos finesque uenisse, sed 
 repente, cum dexteras interposuisti, disiunctissimos nos esse et in 
 longum progressos uideo, uidelicet quod hesterno die a nobis nulla 
 alia quaestio constituta uidebatur, nisi quod sapientem ad comprehensionem 
 ueri peruenire posse affirmante te ego negaueram, 
 nunc uero nihil me opinor concessisse tibi quam uideri posse sapienti 
 probabilium rerum sc consecutum esse sapientiam; quam tamen sapientiam 
 in inuestigatione diuinarum humanarumque rerum Ille 
 constituisse nulli nostrum arbitror dubium. — Non, inquam, ideo, 
 quia inuoluis, euolueris; uideris enim iam mihi exercendi tui causa 
 disputare et, quia bene nosti istos adulescentulos uix adhuc posse 
 discernere, quae acute ac subtiliter disseruntur, tamquam iudicum 
 abuterisignorantia, ut tibi quantum libet loqui nullo liceat reclamante. 
 nam paulo ante dixisti, cum quaererem, utrum sciret sapiens 
 sapientiam, scire sibi uideri. cui ergo uidetur sapientem scire sapientiam, 
 non utique uidetur nihil scire sapientem. hoc enim contendi 
 non potest, nisi quisquam dicere audeat nihil esse sapientiam. ex quo 
 fit, ut hoc tibi, quod etiam mihi, uideatur, nam mihi uidetur sapientem 
 non nihil scire et tibi, opinor, cui placet uideri sapienti

 1 eri Pm] 4 compraehcmli Pml 5 inuenta T 6 nur.c] nunc tu T edd. 
 mea cu Tml 7 uidetur add. Pm2 in mg. 8 bitiquam om.T 11 inquam T 
 finesq;**ue P finemque H Mm in finemque T 15 perueniri M firmante M 
 te om T 10 nihil] n. aliud T 17 consequtum Pml constiturum M 
 19 nullo P nostrum] uestrum .1/ nostrum esse T 20 inuoluis— quia 
 om.HMP 21 adhuc] hic M 22 iudecum Pm1 iudicium H, om.M 23 nulIo*P 
 24 dixisti om.T cum ex quum P quaerem Pml 25 uide**ri (ui m2) P 
 uideri dixisti T cui (i m2) P 28 hoc] iam hoc T edd. tibi quod Mm2 s. I. 
 nam mihi uidetur om.HMP 29 sapienti om.M 

 LXIII. August. I pars III. ed. Knoell. 

 4 
 
 
 sapientem scire sapientiam. — Tum ille: Non magis me ingenium exercere 
 uelle quam te arbitror et id miror; non enim tibi ulla in hac 
 re exercitatione opus est. nam mihi adhuc fortasse caeco uidetur 
 interesse inter uideri sibi scire et scire et inter sapientiam, quae in 
 inuestigatione posita est, et ueritatem. quae a nobis cum alterutra 
 dicantur, sibi quem ad modum quadrent non inuenio. — Tum ego, 
 cum iam ad prandium uocaremur: Non, inquam, mihi quod tantum 
 reniteris displicet; aut enim ambo nescimus, quid loquamur, et danda 
 est opera, ne tam turpes simus, aut unus nostrum, quod item relinquere 
 atque neglegere non minus turpe est. sed pomeridianis horis 
 rediemus ad inuicem. mihi enim, cum uideretur iam nos ad calcem 
 peruenisse, pugnos etiam miscuisti. — Hic cum arrisissent, discessimus.