Etsi concedam, inquit, quod te magnopere niti uideo, sciri 
 a sapiente sapientiam et aliquid inter nos deprehensum, quod sapiens 
 possit percipere, tamen nequaquam mihi occurrit Academicorum labefactata 
 omnis intentio. prospicio enim defensionis eis locum non 
 minimum reseruatum nec illam assensionis suspensionem esse praecisam, 
 cum huc ipso causae suae deesse nonpossint, quo conuictos putas. 
 dicent enim usque adeo nihil conprehendi nullique rei assensionem 
 praebendam, ut etiam hoc de nihilo percipiendo, quod tota sibi paene 
 uita usque ad te probabiliter persuaserant, nunc ista conclusione 
 sibi extortum sit, ut, siue tunc huius argumenti uis tarditate 
 ingenii mei siue re uera suo robore inuicta sit, eos loco mouere 
 non possit, cum audacter affirmare adhuc ualeant ne nunc quidem 
 ulli rei consentiendum esse. forte enim aliquando contra hoc quoque 
 nonnihil uel a se uel a quopiam reperiri posse, quod acute

 9 cf. Cic. Acad. II 40. 103 

 2 aliquit Pml 3 questione M _4 uelemus Pml cauteque om.M 
 uersandum M 6 sientiam Pml 7 n* in ras. m2P 9 falsa T falli HMPa 
 10 contendas ex contemuas corr. Tml 11 habeat a 12 ab et his incipit 
 cap. V m 15 s*ciri (i ras.) P scire Ma 16 sapientem (om . a) M depraehensum 
 Pm] deprehensum erit T 17 labefaltata Pml labefacta a 19 minu- 
 tumli suspicionem Tm2s.l. 20 conuictas Mml 21 co*prehendi P 
 22 prehendendam M nihil Tm percipendo Pml pena P 23 persua* 
 serant (s ras.) P 24 tunc] tunc siue nunc cdd . 25 inducta T 27 assentiendum 
 T 28 repperiri HPml 
 
 
 probabiliterque dicatur, suamque imaginem et quasi speculum quoddam 
 in Proteo illo animaduerti oportere, qui traditur eo solere capi, quo 
 minime caperetur, inuestigatoresque eius numquam eundem tenuisse 
 nisi indice alicuius modi numine. quod assit et illam nobis ueritatem, 
 quae tantum curae est, demonstrare dignetur! ego quoque uel ipsis 
 inuitis, quod minime reor, illos superatos esse confitebor.