Tum ille: Quid illis animi fuerit, inquit, non temere confirmabo. 
 nam quantum ex libris colligi datur, tu melius nosti, quae 
 in uerba sententiam suam promere soleant; me autem de me ipso 
 si consulis, inuentum nondum esse uerum puto. addo etiam, quod 
 de Academicis flagitabas, nec posse inueniri me putare non solum 
 inolita quam semper fere animaduertisti opinione mea sed etiam auctoritate 
 magnorum excellentiorumque philosophorum, quibus nos 
 praebere colla siue inbecillitas nostra siue sagacitas ipsorum, ultra 
 quam nihil iam inueniri posse credendum est, nescio quo modo compellit. 
 — Hoc est, inquam, quod uolui. nam uerebar, ne, cum tibi 
 quoque id uideretur quod mihi, disputatio nostra manca remaneret 
 nullo existente, qui ex altera parte rem uenire in manus cogeret, ut 
 diligenter quantum possumus uersaretur. itaque si id euenisset, paratus 
 eram te rogare, ut Academicorum partes ita susciperes, quasi 
 tibi non solum disputasse sed etiam sensisse uiderentur uerum non 
 posse comprehendi. quaeritur ergo inter nos, utrum illorum

 1 tuae T 3 nequierit HM non quiuerit T pr*ecario (a ras.) P abs te 
 om T 4 neg*auere (r ras.) P 5 fuisse T acturus 11 6 solam monet P 
 redigam T praedicam IIMP in cista P hin cistas Hm1 incitat Hm2 in 
 cystras M 9 plenisisime P 10 est M 13 disputationes se edd . 16 colligatur 
 (om . datur) M in quae T 18 uerum esse m 19 de] ab MPm2, 
 dcesl in PmlT 20 insolita (s m2) P fore om.M animiaduertisti Pml 
 22 sagatitas Pm] insagacitas M eorum M 27 si deuenisset MP 28 achad- 
 michorum Pml 
 
 
 argumentis probabile sit nihil percipi posse ac nulli rei esse assentiendum. 
 quod si optinueris, cedam libenter; si autem demonstrare 
 potuero multo esse probabilius et posse ad ueritatem peruenire sapientem 
 et adsensionem non semper esse cohibendam, nihil habebis, 
 ut opinor, cur non te in meam sententiam transire patiaris. — Quod 
 cum illi placuisset et eis qui aderant. iam uespere obumbrati domum 
 reuertimus.