Sed quoniam uerbum caro factum est et habitauit 
 in nobis, eadem sapientia, quae de deo genita est, 
 dignata est etiam in hominibus creari. quo pertinet illud: 
 dominus creauit me in principio uiarum suarum; 
 uiarum enim eius principium caput est ecclesiae, quod est 
 Christus hominem indutus, per quem uiuendi exemplum nobis 
 daretur, hoc est uia certa, qua perueniremus ad deum. non 
 enim redire potuimus nisi humilitate, qui superbia lapsi 
 sumus, sicut dictum est primae nostrae creaturae: gustate, 
 et eritis tamquam dii. huius igitur humilitatis exemplum, 
 id est uiae, qua redeundum fuit, ipse reparator noster in se 
 ipso demonstrare dignatus est, qui non rapinam arbitratus 
 est esse aequalis deo, sed semet ipsum

 10 Ioh. 1, 14 13 Prou. 8, 22 18 Gen. 3, 5 21 Phil. 2, 6. 7 

 1 id SP est om. F* est condere] cH dicitur M et creare P 
 latina 0 2 ex consuetudine i creare om. VO 3 gignere creare YO 
 greca F discirnit S creatura R 4 ctisma FSTNMVOf tisma A 
 citsma P ctisin T ctistin FSNMVOf tistin A citsin P etiam M 
 6 quantumlibet 0 magna facta P est om. V 8 facta om. M 
 aint M et cetera P neque-facta om. M hic aliter Pbd accipere 
 possumus Pbd possimus FS1 10 habitabit R 12 in hominibus 
 etiam M quo et M 13 initio TN 14 et caput b ecclesie 
 est TNVO est om. FASPMb quod] qm M onl. b 15 homine 
 Pbd uidendi M 16 daret 0 haec b recta AFSTNVOy 
 peruenimus V 17 enim] tantum M 18 primo M 19 tamquam I 
 sicut TNO 20 ipse fuit M semet AFSTNVO( 21 rapina R 
 22 esse se FPTNOx §qualem PTNVOf 
 
 
 euacuauit, formam serui accipiens, ut crearetur homo 
 principio uiarum eius, uerbum, per quod facta sunt omnia. 
 quapropter secundum id, quod unigenitus est, non habet 
 fratres, secundum id autem, quod primogenitus est, fratres 
 uocare dignatus est omnes, qui post eius et per eius primatum 
 in dei gratiam renascuntur per adoptionem filiorum, sicut 
 apostolica disciplina commendat. naturalis ergo filius de ipsa 
 patris substantia unicus natus est, id existens, quod pater est, 
 deus de deo, lumen de lumine; nos autem non lumen 
 naturaliter sumus, sed ab illo lumine inluminamur, ut sapientia 
 lucere possimus; erat enim, inquit, lumen uerum, quod 
 inluminat omnem hominem uenientem in hunc 
 mundum. addimus itaque fidei rerum aeternarum etiam 
 temporalem dispensationem domini nostri, quam gerere et 
 ministrare nobis pro nostra salute dignatus est. nam secundum 
 id, quod unigenitus est dei filius, non potest dici: fuit et 
 erit, sed tantum: est, quia et quod fuit, iam non est, et 
 quod erit, nondum est. ille ergo est incommutabilis sine 
 condicione temporum et uarietate. nec aliunde arbitror manare 
 illud, quod famulo suo Moysi tale nomen suum insinuauit. 
 nam cum ab eo quaereret, si se populus, ad quem mittebatur, 
 contemneret, a quo se diceret esse missum, responsum

 

 2 cf. Ioh. 1, 3 4 cf. Luc. 8, 21 5 cf. Hebr. 2, 11 
 11 Ioh. 1, 9 

 1 euacuauit] eiinaniuit AM homo om. M 2 eius] suam M 
 uerbuin] quod est uerbum AFSVOf facta] creata RM 3 secundum 
 om. AST\'NFlV1 id] aliud M 4 id] illud M 5 est om. M 
 \'6 gratia BP nascimur R2P nascuntur M per] post 0 flliorum 
 suorum M 7 filius dei V 8 est natus M id] id est P illud M 
 exsistens V est om. M 9 pr . de om. Y1 lumen non V 11 possimus 
 lucere VO enim om. P 13 itaque] etiam V om. 0 fide 8 
 14 nostril N FS non, sed er. A, om. TNVOr nobis et ministrare 
 AFSTNVOybd 15 secundum om. M 16 id] illud M 19 manere 
 FSMOf 21 quaereret] credetur quereret V 22 contempneret AFSPN 
 se om P esse om. TN 
 
 
 dicentis accepit: ego sum, qui sum. deinde subiunxit: haec 
 dices filiis Israhel: qui est, misit me ad uos.