Nec mirum, quod haec de ineffabili natura dicuntur, 
 cum in his etiam rebus, quas corporeis oculis cernimus et

 .9 Deut. 6, 4 15 Ps. 81, 6 18 Rom. 11, 86 

 1 fidei qug FSO fide atque TN fide que M commendata est VOM 
 ct om. TNM 2 nostri om. P dispensatione om. P iungitur P 
 3 percipiendam M 4 est] et 0 & fin . est] et Nbd om. VO filius 
 est VO 7 sed-sanctus om. M 8 sit om. VO sed] sed et 
 AFSTNVy et Mbd 9 dominus unus RSV 10 interrogemus R interrogamur 
 P 11 respondebamus V 13 eum esse om. M esse oni. MP 
 debeamus M 14 sic om. AFSTNYr 16 ei] a TN 17 et per (et 
 8. I. m. 2) F, V dono] et in dono (in s. I.) F, 0 et in domo V 
 sancti spiritus 0 iam ipse M 18 et in ipso et per ipsum Vbd 
 20 de quo quaeritur om. TN de quo] nec hoc FSVOrAI ctl hoc A5 
 21 coli a nobis VO 24 hiis TMO iis bd quibus V corporeas P 
 oculis om. P secernimus V 
 
 
 corporeo sensu diiudicamus, tale aliquid accidat. nam cum 
 de fonte interrogati non possumus dicere, quod ipse sit fluuius, 
 nec de fluuio interrogati possumus eum fontem uocare, rursus 
 potionem, quae de fonte uel fluuio est, nec fluuium possumus 
 appellare nec fontem, tamen in hac trinitate aquam nominamus 
 et cum de singulis quaeritur, singillatim aquam respondemus. 
 nam si quaero, utrum in fonte aqua sit, respondetur 
 aqua; et si quaeram, utrum aqua sit in fluuio, nihil aliud 
 respondetur, et in illa potione non poterit alia esse responsio; 
 nec tamen eas tres aquas, sed unam dicimus. sane cauendum 
 est, ne quisquam ineffabilem illius maiestatis substantiam sicut 
 fontem istum uisibilem atque corporeum uel fluuium uel 
 potionem cogitet. in his enim aqua illa, quae nunc in fonte 
 est, exit in fluuium nec in se manet; et cum de fluuio uel 
 de fonte in potionem transit, non ibi permanet, unde sumitur. 
 itaque fieri potest, ut eadem aqua nunc ad fontis appellationem 
 pertineat, nunc ad fluuii, nunc ad potionis, cum in illa trinitate 
 dixerimus non posse fieri, ut pater ipse aliquando sit 
 filius, aliquando spiritus sanctus. sicut in arbore radix non 
 est nisi radix nec robur est aliud quam robur nec ramos nisi 
 ramos possumus dicere; non enim quod dicitur radix, potest

 1 accedat .ÂSBIFI 2 poBsimus FIB! PTNMObd 3 possimus 
 TNMObd et rursum bd rursum P 4 fluuio] Sumine P possi- 
 IDUS TNMbd 5 nec tamen M in om. TN hanc TN trinitatem 
 TN nominamus om. A 6 cum] tamen M singulatim F 
 om. VO aqua AFSf respondimus FIBt 7 nam-quaeram om. M 
 si om. RAFSTNVOf aqua in fonte .A.FBTNMVOţbd responditur 
 FXS1 8 quaeramus lib. praet. R 9 et] uel V om. 0 esse alia bd 
 11 ineffabiliter V maiestatis illius M 13 hiis TNM quo V nunc] 
 nec VO fonte-transit (supra fonte pos . est "ua" supra transit "cat" M 
 14 exit] hęe sit FlAS exiit (i alt. 8. l.) P ųęç transit T transit N ne 0 
 de om. PVO 17 potionis] optionis V 18 diximus 0 ipse 
 om. AFSPTNMVOabd 19 non est radix nisi bd 20 robor A rubur 
 Sx est om. A aliud] aliquid SPVOf robor (semper o) A 
 ramuB (bis) AlFSV ramQ (bis) y 21 quae JRM radyx S poteat] 
 id est potest TN id possit, FSVf id potest AObd 

 2* 
 
 
 dici et robur et rami; nec lignum, quod pertinet ad radicem, 
 potest aliquo transitu nunc in radice esse, nunc in robore, 
 nunc in ramis, sed tantummodo in radice, cum illa regula 
 nominis maneat, ut radix lignum sit et robur lignum et rami 
 lignum, nec tamen tria ligna dicantur, sed unum. aut si haec 
 habent aliquam dissimilitudinem, ut possint non absurde tria 
 ligna nominari, ut etiam tria ligna dici possunt propter firmitatis 
 diuersitatem, illud certe omnes concedunt, si ex uno 
 fonte tria pocula inpleantur, posse dici tria pocula, tres autem 
 aquas non posse dici, sed omnino unam aquam, quamquam 
 de singulis poculis interrogatus in quolibet horum aquam 
 esse respondeas, quamuis nullus hic transitus fiat, sicut de 
 fonte in fluuium dicebamus. sed haec non propter illius diuinae 
 naturae similitudinem, sed propter uisibilium etiam unitatem 
 corporalia exempla data sunt, ut intellegeretur fieri posse, ut 
 aliqua tria non tantum singillatim, sed etiam simul singulare 
 nomen obtineant, ne quisquam miretur et absurdum putet, 
 quod deum dicimus patrem, deum filium, deum spiritum 
 sanctum nec tamen tres deos in ista trinitate, sed unum 
 unamque substantiam.