CAPUT III. De argumento, quod ex rota figuli Nigidius mathematicus adsumsit in quaestione geminorum. Frustra itaque adfertur nobile illud commentum de figuli 
 rota, quod respondisse ferunt Nigidium hac quaestione turbatum, 
 unde et Figulus appellatus est. Dum enim rotam 
 figuli ui quanta potuit intor?isset, currente illa bis numero 
 de atramento tamquam uno eius loco summa celeritate percussit; 
 deinde inuenta sunt signa, quae fixerat, desistente 
 motu, non paruo interuallo in rotae illius extremitate distantia. 
 <Sic, inquit, in tanta rapacitate caeli, etiamsi alter post alterum 
 tanta celeritate nascatur, quanta rotam bis ipse percussi, in 
 caeli spatio plurimum est: hinc sunt, inquit, quaecumque dissimillima 
 perhibentur in moribus casibusque geminorum.\' Hoc 
 figmentum fragilius est quam uasa, quae illa rotatione finguntur. 
 Nam si tam multum in caelo interest, quod constellationibus 
 conprehendi non potest, ut alteri geminorum hereditas 
 obueniat, alteri non obueniat: quur audent ceteris, qui 
 gemini non sunt, cum inspexerint eorum constellationes, talia 
 pronuntiare, quae ad illud secretum pertinent, quod nemo 
 potest conprehendere et momentis adnotare nascentium? Si 
 autem propterea talia dicunt in aliorum genituris, quia haec 
 ad productiora spatia temporum pertinent; momenta uero illa 
 partium minutarum, quae inter se gemini possunt habere

 I quuius L A1 cuius rei e 2 ponit L A 3 paria cuncta codd.; 
 cuncta par. v 4 quae.... inueniri om . Ai 17 rapacitate caeli codd.; 
 caeli rap. v 20 motibus L A dp; montibus e; casibus motibusque C 
 24 alteri non obueniat om . A1 30 possint C 
 
 
 nascentes, rebus minimis tribuuntur, de qualibus mathematici 
 non solent consuli (quis enim consulat quando sedeat, quando 
 deambulet, quando uel quid prandeat?): numquid ista dicimus, 
 quando in moribus operibus casibusque geminorum plurima 
 plurimumque diuersa monstramus? *