CAPUT V. Non probari quod di adulterium Paridis punierint, quod in Romuli matre non ulti sunt. Sed utrum potuerit Venus ex concubitu Anchisae Aenean 
 parere uel Mars ex concubitu filiae Numitoris Romulum 
 gignere, in medio relinquamus. Nam paene talis quaestio etiam

 2 Ad V 3 abiam L A 4 martem, rt tn. 2 in ras., C 7 diis 
 gen. d pqv; diigenitos C 9 barro L A 11 ciuitatibus (cibit. L) esse 
 Ll A; esse ciuit. L1 C rell. v 12 credat Ll 14 agred. L 15 felim 
 
 cius. Quae] feliciusque L I At d barronis L A* 16 qua C 17 ubi 
 LAabdepqakf; ut ibi C v Dornb . plura iamJ \'malim plurima\' 
 Domb . quasi ont. a 18 cibibus L A 21 punierunt p 22 in matre 
 rit 
 rom. p 23 potue L concuuitu L A anchisis usque ad concubitu 
 in marg. e2 24 cubitu Ct 25 in om . el 

 XXXX Ang, opera Sectio V pars I. 

 8 
 
 
 de scripturis nostris oboritur, qua quaeritur, utrum praeuaricatores 
 angeli cum filiabus hominum concubuerint, unde 
 natis gigantibus, hoc est nimium grandibus ac fortibus uiris, 
 tunc terra conpleta est. Proinde ad utrumque interim modo 
 nostra disputatio referatur. Si enim uera sunt, quae aput illos 
 de matre Aeneae et de patre Romuli lectitantur, quo modo 
 possunt dis adulteria displicere hominum, quae in se ipsis 
 concorditer ferunt? Si autem falsa sunt, ne sic quidem possunt 
 irasci ueris adulteriis humanis, qui etiam falsis delectantur 
 suis. Huc accedit, quoniam, si illud de Marte non creditur, 
 ut hoc quoque de Venere non credatur, nullo diuini concubitus 
 obtentu matris Romuli causa defenditur. Fuit autem 
 sacerdos illa Vestalis, et ideo di magis in Romanos sacrilegum 
 illud flagitium quam in Troianos Paridis adulterium uindicare 
 debuerunt. Nam et ipsi Romani antiqui in stupro detectas 
 Vestae sacerdotes uiuas etiam defodiebant, adulteras autem 
 feminas, quamuis aliqua damnatione, nulla tamen morte plectebant: 
 usque adeo grauius quae putabant adyta diuina quam 
 humana cubilia uindicabant.