CAPUT XI. De simulacro Cumani Apollinis, cuius fletus cre- creditus est cladem Graecorum, quibus opitulari non poterat, indicasse. Neque enim aliunde Apollo ille Cumanus, cum aduersus 
 Achiuos regemque Aristonicum bellaretur, quatriduo fleuisse 
 nuntiatus est; quo prodigio haruspices territi cum id simulacrum 
 in mare putauissent esse proiciendum, Cumani senes 
 intercesserunt adque rettulerunt tale prodigium et Antiochi et 
 Persis bello in eodem apparuisse figmento, et quia Romanis 
 feliciter prouenisset, ex senatus consulto eidem Apollini suo 
 dona missa esse testati sunt. Tunc uelut peritiores acciti 
 haruspices responderunt simulacri Apollinis fletum ideo prosperum 
 esse Romanis, quoniam Cumana colonia Graeca esset, 
 suisque terris, unde accitus esset, id est ipsi Graeciae, luctum 
 et cladem Apollinem significasse plorantem. Deinde mox regem 
 Aristonicum uictum et captum esse nuntiatum est, quem 
 uinci utique Apollo nolebat et dolebat et hoc sui lapidis etiam 
 lacrimis indicabat. Unde non usquequaque incongrue quamuis

 4 animorum m. 2 sup. lin. C 5 solae LACbe; solum p q v 
 Domb . 6 uel significasse m. 2 in marg. sup. C 7 Romana ipsa £\' A 
 9 apollonis p 11 indicasse Cq; indicare p t\' 13 Achiuos ZAC\'p; 
 Achaeps a b de q v Aristonicum L A1 a2p q; stratonicum Ca*b de a. k; 
 tratonicum, tra in rasura litterarum aris, A2; istratinicum f 14 aruspices 
 A 15 esse m. 2 sup. lin. L 16 anthioci L A1; antiocho el; 
 antiochia d 18 apolloni C 19 missa esse LACp; esse missa de v 
 24 Aristonicum, in margine at. tratonicum, A 25 nolebat] flebat e 
 
 
 fabulosis, tamen ueritati similibus mores daemonum describuntur 
 carminibus poetarum. Nam Camillam Diana doluit 
 aput Vergilium et Pallantem moriturum Hercules fleuit. Hinc 
 fortassis et Numa Pompilius pace abundans, sed quo donante 
 nesciens nec requirens, cum cogitaret otiosus, quibusnam dis 
 tuendam Romanam salutem regnumque committeret, nec uerum 
 illum adque omnipotentem summum Deum curare opinaretur 
 ista terrena, adque recoleret Troianos deos, quos Aeneas aduexerat, 
 neque Troianum neque Lauiniense ab ipso Aenea 
 conditum regnum diu conseruare potuisse: alios prouidendos 
 existimauit, quos illis prioribus, qui siue cum Romulo iam 
 Romam transierant, siue quandoque Alba euersa fuerant transituri, 
 uel tamquam fugitiuis custodes adhiberet uel tamquam 
 inualidis adiutores.