CAPUT X. Qua nocendi arte daemones uelint uel falsa de se crimina uel uera narrari. Nam quod adfertur pro defensione, non illa uera in deos 
 dici, sed falsa adque conficta, id ipsum est scelestius, si 
 pietatem consulas religionis; si autem malitiam daemonum 
 cogites, quid astutius ad decipiendum adque callidius? Cum 
 enim probrum iacitur in principem patriae bonum adque utilem, 
 nonne tanto est indignius, quanto a ueritate remotius et a 
 uita illius alienius? Quae igitur supplicia sufficiunt, cum deo 
 fit ista tam nefaria, tam insignis iniuria? Sed maligni spiritus, 
 quos isti deos putant, etiam flagitia, quae non admiserunt, 
 de se dici uolunt, dum tamen humanas mentes his opinionibus 
 uelut retibus induant et ad praedestinatum supplicium secum 
 trahant, siue homines ista commiserint, quos deos haberi 
 gaudent, qui humanis erroribus gaudent, pro quibus se etiam 
 colendos mille nocendi fallendique artibus interponunt; siue 
 etiam non ullorum hominum illa crimina uera sint, quae 
 tamen de numinibus fingi libenter accipiunt fallacissimi spiritus, 
 ut ad scelesta ac turpia perpetranda uelut ab ipso caelo 
 traduci in terras satis idonea uideatur auctoritas. Cum igitur 
 Graeci talium numinum seruos se esse sentirent, inter tot et 
 tanta eorum theatrica obprobria parcendum sibi a poetis 
 nullo modo putauerunt, uel dis suis etiam sic consimilari 
 adpetentes, uel metuentes, ne honestiorem famam ipsi requirendo 
 et eis se hoc modo praeferendo illos ad iracundiam 
 prouocarent.

 * n 
 4 in m. 2 in ras., C 5 conficta L; conflicta A 6 malitia L 
 7 astutias C1 9prius a om. C\' 10 alienus Lx 15 habere e 16 ga ̣ u ̣ d ̣ e ̣ n ̣ t ̣ , 
 superscripto m. rec . uolunt, a etiam se e 18 non nullorum LA Cpa\'; 
 nullorum a b d e a2 k f; ullorum omisso non q 20 ac sup. lin. L 
 a 
 21 uideatur om. Cl 24 si L consimulari e 25 ho|///ne- 
 sti///orem L