CAPUT XXI. De interfectionibus hominum, quae ab homicidii crimine excipiuntur. Quasdam uero exceptiones eadem ipsa diuina fecit auctoritas, 
 ut non liceat hominem occidi. Sed his exceptis, quos Deus 
 occidi iubet siue data lege siue ad personam pro tempore 
 expressa iussione, (non autem ipse occidit, qui ministerium 
 debet iubenti, sicut adminiculum gladius utenti; et ideo nequa.. 
 quam contra hoc praeceptum fecerunt, quo dictum est: Non 
 occides, qui Deo auctore bella gesserunt aut personam 
 gerentes publicae potestatis secundum eius leges, hoc est 
 iustissimae rationis imperium, sceleratos morte punierunt; et 
 Abraham non solum non est culpatus crudelitatis crimine, 
 uerum etiam laudatus est nomine pietatis, quod uoluit filium 
 nequaquam scelerate, sed oboedienter occidere; et merito 
 quaeritur utrum pro iussu Dei sit habendum, quod Iephte

 22 Gen. 22 

 1 si om. Ll A Cl accepimus A de frutectis esse L A; esse de 
 fr. rell. v fructetis el 2 est eis sensus v inrationabilibus L1 b 1;= f; 
 in 
 rationabilibus C; inrationalibus L2 Aae p α k1 v Domb . anim. irrat. v 
 3 natatilibus om. bl; nabilibus q ambulantibus Apqa /\' 4 quam Cl, 
 qua ̣ m (quoniam ?) 02 8 alterum ex adulterum corr. C 13 Quas. 
 dam.. eadem m. 1 in marg. e 14 non om. a iubet deus occidi C 
 15 a persona e 16 minest. C1 17 amminiculum L A 18 quod a A 
 19 qui d ο̄ /, ex quidem corr., C 2x) Iepthe L C; iepthae A; iepte ae 
 
 
 filiam, quae patri occurrit, occidit, cum id se uouisset immolaturum 
 Deo, quod ei redeunti de proelio uictori primitus 
 occurrisset; nec Samson aliter excusatur, quod se ipsum cum 
 hostibus ruina domus obpressit, nisi quia spiritus latenter 
 hoc iusserat, qui per illum miracula faciebat) — his igitur exceptis, 
 quos uel lex iusta generaliter uel ipse fons iustitiae 
 Deus specialiter occidi iubet, quisquis hominem uel se ipsum 
 uel quemlibet occiderit, homicidii crimine innectitur.