CAPUT XVII. De morte uoluntaria ob metum poenae siue dede cori s. Ac per hoc et quae se occiderunt, ne quidquam huius modi 
 paterentur, quis humanus adfectus eis nolit ignosci ( et quae 
 se occidere noluerunt, ne suo facinore alienum flagitium deuitarent, 
 quisquis [eis] hoc crimini dederit, ipse crimen insipientiae 
 non cauebit. Nam utique si non licet priuata potestate hominem 
 occidere uel nocentem, cuius occidendi licentiam lex nulla 
 concedit, profecto etiam qui se ipsum occidit homicida est, 
 et tanto fit nocentior cum se occiderit, quanto innocentior in 
 ea causa fuit, qua se occidendum putauit. Nam si Iudae factum 
 merito detestamur eumque ueritas iudicat, cum se laqueo 
 suspendit, sceleratae illius traditionis auxisse potius quam 
 expiasse commissum, quoniam Dei misericordiam desperando 
 exitiabiliter paenitens nullum sibi salubris paenitentiae locum 
 reliquit: quanto magis a sua nece se abstinere debet, qui tali 
 supplicio quod in se puniat non habet. Iudas enim cum se 
 occidit, sceleratum hominem occidit, et tamen non solum Christi., 
 uerum etiam suae mortis reus finiuit hanc uitam, quia licet

 17 Mt. 27, 5 

 1 post pertinet in cod . d sine ullo lacunae signo sequuntur uerba 
 inde ab probamas neminem cett p. 47, 5 3 pudorem tamen v 9 ac A 
 11 debitarent L A1 12 eis om. L A crimen .. cauebit L A Obi p a. 
 Domb.; crimen .. carebit b2 A;1 f; crimine .. , carebit aeqk2v 15 concidit 
 A1 16 cum ... innocentior om. e\' 17 quia e si om . A 
 21 exitiabiliter m. 2 in inexpiabiliter corr., b 22 relinquit L; relinquid 
 A a 11&. 1 sup. lin. L se om . a 23 suplicio LA quid e 
 
 
 propter suum scelus alio suo scelere occisus est. Quur autem 
 homo, qui mali nihil fecit, sibi malefaciat et se ipsum interficiendo 
 hominem interficiat innocentem, ne alium patiatur 
 nocentem, adque in se perpetret peccatum proprium, ne in eo 
 perpetretur alienum?