Verba Eliu Buzitis. deus abiecit eum et non uir: 
 ut hanc dicam causam, cur tacuerint. et sermonibus uestris 
 non respondebo ei: ego enim talia dicam, ut mihi

 1 Iob 31, 37. 36 4 Ps. 49, 21 7 Iob 81, 38 9 Iob 31, 38 
 11 lob 31, 39 13 cf. Gal. 6. 6 14 lob 31, 39 16 cf. Ephes. 4, 30 
 17 Iob 31, 40 cf. I Tim. 6, 5 20 Iob 31, 40 21 Iob 32. 1 
 23 Iob 32, 14 24 Iob 32, 15 

 1 et om. C dirupit P Cirupi b 2 publice om. Pbd legam] 
 leuans TPb super--legam om. C 3 leuans oui. Pb 6 nego C 
 V mihi postea Cbd 8 genuit C stipendiari TC stipendarii b quia C 
 10 quia] qua P 14 quid C 15 dispiciens S exibens TP 16 contristari 
 b 17 tritico] critico P ortiga S 19 destituto b 23 heliu Tb 
 heliud P buticis C adiccit CHier 24 tacuerunt b in sermonibus 
 SHier 
 
 
 quemadmodum nobis respondere non possit. quia ergo expectaui 
 et non sunt locuti: quasi ad Iob conuersus dicit. uenter 
 meus sicut uter musto plenus: commendat hunc scriptura, 
 quia in prophetia locuturus sit. et ueluti follis aerarii 
 disruptus: ad duritiam soluendam de ui loquor; inde et 
 iratus dicitur. non enim opus esset, ut ego loquerer, si uos 
 ei responderitis. alioquin et me tineae edent: aut sicut 
 uos aut sicut omnes qui mirantur personas. 
 Mundum est cor meum in uerbis: non duplex. 
 spiritus diuinus qui fecit me: subaudis "est", ut sit: 
 spiritus diuinus est qui fecit me. quomodo ergo dicis: 
 iustus sum, et non exaudiuit me? quasi aduersario 
 dixerit Iob. semel enim loquitur dominus: quasi uocationem 
 omnium iustorum semel fecit dominus et temporaliter 
 circa singulos hoc agit diuina prouidentia. per somnium 
 aut in uisitatione nocturna: aut in ignorantia aut in 
 tribulatione. aut sicut incidit saeuus timor in homines 
 cum dormiunt in cubiculis: securi. et corpus eius a 
 ruina eruat: translate sicut ossa. et pepercit animae 
 eius a morte: cum eum conuerterit, parcet ei. quia uenturum 
 est bellum et iterum arguet eum in infirmitate 
 in cubili: post conuersionem iam probat, ne de se praesumat. 
 et multitudo ossium eius emarcuit: fiducia de se. 
 omnemque escam non poterit sumere: consolationem de 
 temporalibus. et renouabit corpus suum sicut litura in 
 pariete: mutationem uitae: et hic translate propter aedificium,

 1 Iob 32, 16 2 Iob 32. 19 4 Iob 32. 19 7 Iob 32, 22 
 9 Iob 33, 3 10 Iob 33, 4 11 Iob 33, 12 13 Iob 33, 14 15 Iob 
 33. 15 17 Iob 33, 15 18 Iob 33, 17 19 Iob 33, 18 20 Iob 
 33, 18. 19 23 Iob 33, 19 24 Iob 33, 20 25 Iob 33, 24 

 1 IĮuia-locuti om. SHier qui C 2 dixit b uenter enim S 
 3 musto1 u6to C 5 diruptus b 7 responderetis Pd edunt Hier 
 10 me fecit PCbd sit) sic b 11 spiritus sit TPC est om. PC 
 me fecit Pbd 14 istorum C 16 uisione S noturna C 18 cubili 
 SHier 20 eum] enim b quia—bellum om. Hier nec ad ad in bello S 
 21 arguit C 23 ossuum S emarguit S 25 renouauit S lituram S 
 
 
 id est in societatem. et molliet carnes suas sicut paruuli: 
 ne sit durus superbia, secundum quod Eliu uidetur, tentatur 
 lob humilis per innouationem. et intrauit facie hilari 
 cum professione: paratus ad tentationes. salua animam 
 meam, ne ueniam in corruptionem: hic tentatio mortis. 
 uices tres cum uiro: conuersionis, probationis, mortis. sed 
 eruit animam meam de morte: quia adhuc haec mortis 
 restat. ut anima mea in lumine collaudet eum: iam 
 ergo orationes cessabunt, quia nulla erit indigentia. 
 Respondens autem Eliu dixit. quomodo 
 dicitur: et adiecit. et qui habetis scientiam, auribus 
 percipite: spiritalibus. quia auris sermones probat: 
 ista carnalis. quid est bonum, quia dixit lob: iustus 
 sum? quid boni dixit quia dixit? et in iudicio meo 
 mentitus est. hinc est: ego bona praestolabar: ideo 
 praeter spem quod est mentitus est. quis est uir ut lob? 
 adhuc uerba lob sunt; dixit enim: non uisitabitur qui 
 ambulauerit cum deo: hic illum putat deceptum, quia hoc 
 sperans illa omnia fecerit; aut certe: quod in bonum non 
 putat uisitari eum qui ambulauerit cum domino. absit a 
 domino inpietas: aut ut non uisitet in bono, qui cum eo 
 ambulauerit, aut etiam si uisitauerit in tentatione, inpie et 
 iniuste agat. inpius est qui dicit regi: iniuste agis. tu 
 autem illud non debes dicere, qui non es inpius. bene, qui 
 dicit, non, qui dixerit, ne iam etiam ob hoc esset. quomodo

 1 loc 33, 25 3 Iob 33. 26 4 Iob 33, 28 6 Iob 33. 29 
 Iob 33, 30 8 Iob 33, 30 10 Iob 34, 1 11 Iob 34, 2 12 lob 
 34, 3 13 Iob 34, 4. 5 14 Iob 34, 6 15 lob 30, 26 16 Iob 
 34, 7 17 Iob 34, 9 20 Iob 34, 10 23 Iob 34, 18 

 2 helyu TC heliu Pb 3 intrabit Hier 5 meam om. TPCb 
 6 cum niroj coniuro C 7 eruet S 10 Respondens-dixit om. Hier 
 respondens] pronuntians P helyu TC heliu Pb helius S 11 sapientiam 
 Hier 12 sermonis S uerba Hier 15 praestolabor b 16 quis] 
 quid TPC qui S 17 adhuc-sunt om. P 18 ambulat S hinc P 
 21 ut om. C 23 dixit C iniuste] inique SHier 24 non debes illud 
 Pbd est d qui om. C 25 quid P ob] iob b 
 
 
 dicitur: factum est, qui hoc facit. inpiissime principibus. 
 tamquam angelis dicat: nisi Michael princeps uester, inpiissime 
 agitis, aut: si ita inpiissime dicitur principibus, quanto magis 
 regi! abusi sunt enim inique cum excluderentur 
 infirmi: male usi sunt exclusione sua, cum propter infirmitatem 
 excluderentur ab ea uisione, qua uidentur omnia diuinitus 
 ordinatissime ordinari et administrari. in eo autem male 
 usi sunt, quia spiritum suum sequi maluerunt, deum ista non 
 curare; ex hoc enim illis uane ueniet, ut in necessitatibus 
 suis clament et rogent hominem, cum deum rogare debuerint. 
 neque erit locus, et non est umbra mortis, ut latitent 
 qui faciunt iniqua. non ad hoc est umbra mortis ut latitent, 
 ut est: non senes habent sapientiam, quia non senectus 
 est causa sapientiae, et: haereticum ne salutes. ne inde, 
 qua haereticus est. et euertet noctem, et humiliabuntur: 
 ut supra eos sit quod sub ipsis erat, id est: premat eos 
 quod subditum illis erat. et extinxit inpios: lucere sibi 
 uidebantur. et iustitias eius non cognouerunt: dicit 
 quid boni deus fecerit de iniquitate eorum, ut perferatur 
 ad eum clamor pauperis. ipse quietem dabit, et quis 
 poterit condemnare? non qualem quaerunt homines quae 
 illis tribulationibus turbatur; si deus iustificat, quis est qui 
 condemnet? <et contra gentem> et contra hominem 
 simul: aduersus gentiles et Iudaeos. qui regnare facit 
 hominem hypocritam propter peruersitatem populi. 
 cui dicitur: qui ergo alium doces. te ipsum non doces?

 1 Iob 34, 18 4 Iob 34, 20 11 Iob 34, 22 13 Iob 32. 10 
 14 Tit, 3, 10 15 Iob 34, 15 17 Iob 34, 26 18 Iob 34. 27 19 lob 
 34, 28 20 Iob 34, 29 22 cf. Rom. 8, 34 23 Iob 34, 29 
 24 lob 34, 30 26 Rom. 2, 21 

 1 impigissime S pricibibus S 2 dixit C 4 exclu<l<-ntur Tb 
 6 uissione an iussione incerturn C uidetur Cb 10 suis om. C 
 debuerunt Cbd 12 inique S 13 nec enim longeui sunt sapientes SHier 
 15 quia TCb euertat S 17 lucere sibi uidebantur tamquam locus 
 bibl. in bd 18 iniustitias C 19 quod bona b 23 et-gentem addidi 
 25 ippocritam S 26 cui] qm b doces alium bd 
 
 
 absque me uidebo; tu ostende mihi: te reprehendens 
 me ipsum forte reprehendendum esse non uideo? interroganter 
 pronuntiandum. si iniquitatem operatus sum. non adiciam: 
 correptus a te. numquid a te exigit eam, quia repulisti? 
 quia reprehendisti. et uir sapiens audiet uerbum meum: 
 deum omnia curare. Iob autem non in sapientia locutus 
 est: putando quod aliquid sibi inique diuinitus acciderit. 
 Quare hoc existimasti in iudicio? quare hoc 
 iudicasti? tu quis es, qui dixisti: iustus sum ante 
 conspectum domini? ante conspectum domini dixisti: 
 iustus sum. utrumque enim reprehensibile est in homine: 
 unum, si aut superbe dicatur aut falsum sit iustum eum esse 
 etiam secundum humanam iustitiam, alterum autem, quia 
 numquam uere dici ab homine potest, quod ante conspectum 
 dei sit iustus, cui comparatus quilibet iniquus est. aut dicis: 
 quid prodest tibi aut quid faciam, si peccaui? hoc 
 enim ei uidetur Iob dixisse deo, quasi aut deo prosit peccatum 
 eius, ut isto dolore ad pietatem cogatur. ubi ait: noli me 
 docere inpium esse: an bonum est tibi si inique egero? 
 aut deo noceat peccando, et ideo illum sic insequatur deus 
 quasi hostem suum premens, ne aliquid ab illo mali patiatur. 
 nam hoc etiam dixerat: si ego peccaui, quid possum tibi 
 facere? ad utrumque ergo Eliu respondit consequentibus 
 uerbis: ego dabo tibi responsum et tribus amicis meis. 
 aspice in caelum et uide; respice in nubes quam altae

 1 Iob 34, 32 3 Iob 34, 32 4 Iob 34, 33 5 Iob 34. 34 
 6 Iob 34. 35 8 Iob 35, 2 9 Iob 35. 2 15 Iob 25 3 18 Iob 10, 
 2. 3 22 Iob 7, 20 24 lob 35. 4 25 Iob 35, 5 

 1 at quod minus uideo Hier me om. S 2 uidebo C 3 iniquitates 
 b 4 correctus TPC exiet S exiget Hier repulisti eam S 
 5 uir] ubi C 8 in iudicio existimasti P 9 qui C qui] quia Hier 
 10 dei pr. Hier 14 dici potest Cb quod] quasi b 15 dicens S 
 17 aut a deo C 18 impietatem bd nolite Td 19 an] aut SdHier 
 21 patiantur C 22 tibi possum Hier 23 ad utrumque—uerbis in TPb 
 post facere 585, 2 sequuntur utcumque C heliu TPCb 24 itaque 
 ego Hier meis] tuis SHier 25 uide om. C \' 
 
 
 sint a te. si peccasti, quid agis? confirmat quod ab eo 
 dictum est: si ego peccaui, quid possum tibi facere? 
 aut si multa iniusta fecisti, quid poteris facere? plus 
 est "m u Ita iniusta fec i s ti", quam quod superius dixit 
 "peccasti". sed tamen quid poteris facere deo, quando ne 
 nubes quidem potes laedere? et si iustus es, quid dabis 
 ei? e contrario: quomodo iustitia tua nihil ei prodest, sic 
 iniustitia nihil nocet. aut quid de manu tua accipiet? 
 etiamsi dare uelis; propter sacrificia, quae stulti putant deum 
 sumere uelut eis indigentem. uiro simili tui inpietas tua 
 et filio hominis iustitia tua: uel illa nocet uel haec 
 prodest. sed his uersibus confirmauit potius quam refellit 
 sententiam quam dixit Iob: si ego peccaui, quid possum 
 tibi facere? consequenter ergo oportet ut ostendat quare in 
 hac uita homines adfliguntur iniuriis malorum, inter quos 
 etiam diabolus cum angelis suis numeratur, princeps iniuriarum 
 et iniquitatum omnium. cum enim deo non possint 
 nocere peccantes, cur eos tradit in potestate adfligendos malis? 
 et exponit deinceps dicens: a multitudine clamabunt, 
 uociferabuntur a brachio multorum. et non dixit: ubi 
 est deus qui fecit me? ad hoc enim patiuntur haec, ut 
 deum quaerant, non ut inaniter uociferentur. quod autem ait 
 fecit me", pro documento est, quia quaerentem se non 
 relinquet, quem ipse fecit. qui distribuit custodias nocturnas: 
 tempora huius saeculi sub certis potestatibus ordinata, 
 quia nec in ista erroris nocte relinquet hominem sine custodia, 
 qui eum fecit. qui separat me a quadrupedibus terrae 
 et a uolatilibus caeli sapientiorem me fecit: sic enim 
 quaerendus est dominus in adflictionibus uitae huius, ut non

 1. 3 Iob 35, 6 6 Iob 35. 7 8 Iob 35, 7 10 Iob 35, 8 19 Iob 
 35, 9 20 Iob 35, 10 24 Iob 35, 10 27 Iob 35, 11 

 1 Funt PS ages Hier 2 ego] ergo P 3 aut—facere om. C 
 potes S 5 poteritis b 6 si om. S 7 pr. ei] tibi TPC 18 potestatem b 
 affligendo Cb malos b 19 multitudine calumnantium SHier clamabant 
 C 21 ad hoc] a deo (at ad hoc) b 26 relinquit TC 28 facit S 
 
 
 ab eo terrena bona desideremus, quia iam bestiis meliores 
 sumus, antequam illa accipiamus. ibi clamabunt; et non 
 audies. ibi dixit "in multitudine, in adflictione clamantium 
 a brachio multorum: aut certe ibi* propter hoc, sicut 
 est: ibi ceciderunt qui operantur iniquitatem. et non 
 audies quod dixit, de eo dixit. ab iniuriis malorum: subaudiendum 
 "clamabunt". uana enim non uult dominus 
 uidere: non uult subuenire uana petentibus et non ideo 
 uociferantibus in adflictione ut bona sempiterna percipiant, 
 cum propterea separati sint a quadrupedibus terrae et sapientiores 
 facti uolatilibus caeli; sed uociferantur, quia non sunt 
 in saeculi huius iniquitate felices. ipse enim omnipotens 
 perspicit eos qui faciunt iustitiam et saluum me 
 faciet: sicut ipse uidet facientes, qui cordis intima perspicit, 
 sic ea salute saluos facit, quam ipse uidet in occulto, quia 
 nec oculus uidit nec auris audiuit nec in cor hominis ascendit, 
 quae praeparauit deus diligentibus se. ideo etiamsi 
 perturbetur uana salus hominis, dat tamen auxilium de tribulatione 
 pater, qui uidet in abscondito. iudicare itaque 
 eum, si potes collaudare eum, sicuti est; hoc enim 
 uisus est Iob dicere, cum ait: utinam esset nobis arbiter! 
 et nunc quia non est uisitans iram suam nec cognouit 
 delicta uehementer: cognouit ad uindictam. unde est: 
 quoniam iniquitatem meam ego cognosco; et in eodem 
 loco: auerte faciem tuam a peccatis meis. cognouit ergo 
 delicta; nam ideo patiuntur homines tribulationem in hoc 
 saeculo, sed non uehementer, quia partibus corrigens das

 2 Iob 35, 12 5 Ps. 35. 13 6 Iob 35, 12 7 Iob 35, 13 
 12 Iob 35, 13 16 cf. I Cor. 2, 9 19 cf. Matth. 6, 4 Iob 35, 14 
 21 lob 9, 33 22 lob 35, 15 24 Ps. 50, 5 25 Ps. 50, 11 

 3 audiet Hier 4 propter hoc om. P 6 quid C de eo] deo P 
 8 uidere (s. l. m . 1 audire) P 12 huius saeculi Cbd 13 iniustitiam S 
 14 faciat Cb prospicit C 17 etiamsij autem si C 19 absconditoJ 
 occulto TP 20 contra eum pr. SUier 22 cognouit om. S 23 delecta S 
 24 etj e P 25 locoJ psalmo P 26 tribulationes bd 27 qui a 
 patribus C dat bd 
 
 
 locum paenitentiae. et lob uane aperuit os suum; in 
 ignorantia sua uerba multiplicat.