An uero sanctns Dauid, licet multa eius in mysterium figurentur, 
 non eo praecelsior- quod hominem se esse cognouit I> 
 et conmissum super abrepta Uri uxore peccatum paenitentiae 
 putauit lacrimis abluendum, ostendens nobis neminem uirtuti 
 propriae debere confidere? habemus enim aduersarium magnum, 
 qui uinci a nobis sine dei fauore non possit. et plerumque in 
 inlustribus et beatis uiris grauia peccata fuisse repperies, ut 
 quasi homines temtationi patuisse cognoscas, ne uirtutibus 
 egregiis plus quam homines crederentur. si enim Dauid, quia 
 praesumtione uirtutis elatus dixerat: si reddidi E retribuentibus 
 mihi mala et alibi: ego autem dixi in mea

 7 I Petro 2, 24 18 Reg. II 12, 18 sqq., cr. Ps. 50 21 I Petro 5, 8 
 25 Euseb. Quaest. euang. 239, 34 26 Pe. 7, 5 27 Ps. 29, 7 

 1 quêdam (m3 quendam) P 2 pos.tremo (t eras.) P uri P (urie 
 m3) L uriae cet, 4 post illi add . talis ΕϒΤ 5 iustitiae G ϒ (et e eras.) 
 E, unde ratione iustitiae a abhorruit B 6 carnem de zara esse y 
 18 se om. G Οπ , a. u . m2 V, in mg . m2 F et (ut 8. m3) A 19 uri 
 PG urie L uriae cd . uxorem P (m expo m2) L 22 in om. C Χχ 
 (R. u. E) 24 homines (e ex i m3) P 25 qui a 27 mala mihi X 
 
 
 abundantia: non mouebor in aeternum, statim insolentiae 
 huius poenam se subisse memorauit dicens: auertisti faciem 
 tuam a me, et factus sum conturbatus, si ipse dominici 
 generis auctor insolentiae excepit offensam, quanto magis nos 
 ceteri peccatores, quibus nulla suffragetur praerogatiua meritorum, 
 insolentiae scopulum timere debemus, in quo naufragium 
 sit bonorum, praesertim cum tantus uir nobis et magisterii F 
 auctor sit et exempli, qui quasi palinodiam quandam ad repropitiandum 
 dominum in posterioribus canendam putauit dicens:, 
 domine, non est exaltatum cor meum neque in altum 
 elati sunt oculi mei et dominus a dextris meis, ne 
 conmouear; sciuit enim, quando se sibi credidit, esse se 
 lapsum. denique nihil aliud esse in homine designauit nisi 
 quia deum nouit; sic enim habes: quid est homo quod 1328 A 
 innotuisti ei aut filius hominis quia conputas eum? 
 si ergo Dauid insolentiam damnat, humilitatem induit, recte 
 in historia uxoris Uri magisterium istud adfectandae humilitatis 
 adsciscitur. et tamen si ex ea natus est ille pacificus 
 Salomon, uideamus ne forte mysterium sit, quod sublato eo 
 de medio qui ante coniugio suo plebem gentium uindicabat 
 alii ecclesia uiro nupserit, uero Dauid. Dauid enim uocatus 
 est Christus, in parentis nomen adscitus iuxta quod scriptum B 
 est: inueni Dauid seruum meum. cui nupsit ecclesia, quae 
 uerbi semine et spiritu dei plena Christi corpus effudit,

 2 Ps. 29, 8 10 Ps. 130, 1 11 Ps. 15, 8 14 Ps; 143, 3 
 18 Paralip. I 22, 9 23 Pa. 88, 21 

 2 se s. u. m3 4 auctor generis B excoepit P excepit ... 
 insolentiae om. L 5 ceteri A (8. alios m3) aBC et (i ex a) π V cetera 
 0 et (i 8. a) m3 P m2 F certa re ErT, om. G suffragatur α G 
 6 scopolum (v 8. 0 alt. m3) P 7 et ona. π , 8. U. V 8 et om. 
 GX (8. u. V) psalmodiam ET et m2 Fr 10 in altum eras. 0, om. y 
 11 elati (e 8. U. m3) A 12 se alt. P, 8. v. m3 d, om. eet . 15 reputas 
 LX 17 storia uxoreR A uri aB urie A uriae P (ae dd.) cet . 
 19 solomon (a s. 0 pro m2) a uideamus (s ex r m2) P ait 8. U. 
 m3 A 21 uiro AB et (i ex e) π V, om. P L uero cet. uero Βπ V2 
 om. FO, uiro A (e 8. i m2) i (post Dauid transpositum) cet . 
 
 
 populum scilicet Christianum. est ergo mulier, quae uiuente 
 uiro ligata est legi, et ideo mortuus est uir eius, ut non 
 esset adultera, si esset cum alio uiro. mysterium igitur in 
 figura, peccatum in historia; culpa per hominem, sacramenta 
 per uerbum. de qua historia, quoniam alibi plenius diximus, 
 hic transcurrendum uidetur. meritoque sanctus Dauid de hac c 
 historia mysticum psalmum quinquagensimum scripsit propter 
 Bersabee nuptias dicens: in plurimum laua me ab iniustitia 
 mea et a delicto meo munda me. si iniquitatem 
 suam dei amicus agnoscit et meritis suis obstare delictum, 
 si denique deo peccasse 88 confitetur, cur tu de confessione 
 criminis erubescas, cum criminis conmentum, non confessio sit 
 pudori? ergo cum Dauid Bersabee historiam non D praetermiserit 
 in suis psalmis, ut in ea uel mysterium uel actum 
 perfectae paenitentiae nos doceret, iure uidemus etiam in generationibus 
 dominicis non praetermissam, quia et ipse Dauid, 
 qui eam accepit in uxorem sibi, generationis dominicae secundum 
 carnem praecessor adseritur, cuius speciale, ut diximus, 
 meritum, ut ecclesiae in hoc mysterio uideret exortum et acciperet 
 oraculum quod ex suo Christus genere nasceretur. alterum 
 enim ad ecclesiam pertinet, quod dixit: ecce audiuimus eam E 
 in Ephratha, inuenimus eam in campis siluae, alterum 
 specialiter ad dominici corporis sponsionem, quod oraculo

 1 Rom. 7, 2 6 Apol. Dauid c. 1 sqq. 8 Ps. 50, 4 13 Sir. 
 4, 26 (31) 18 Euseb. Quaest. euang. 241, 32 (278. 32) 21 Ps. 131, 6 

 2 alligata ΕϒΤ 6 sanctus om. G 7 quinquagensimum A, L P, 
 quinquagesimum cet. 8 bersabee BG et (e tert. 8 . U. m3) P, (e postea 
 add.) E beMabe A bersabę ϒΤ bersabeae aCL bersabaeae π bersabees 
 OF bersabaeaes V post me add . due G 9 mea (a 8. u.) P 11 se 
 peccasse Z, ae om. X 12 est (in mg. m3 al. sit) A 13 bersabee 11 
 et (e ult. postea add.) E bersabe AGL bersabee P (c a. u. m3) C bersabe 
 TT bersabaee a bersabees X 18 praecpptor (in mg . m3 al. praecessor) 
 d praecursor C 19 mysterium X et (um ex u) E uideretur 
 EjT 21 ea BGX 22 ephrata A ephratha C efratha Pa eufrata ϒΧ 
 effrata cet . ea BG 23 specialiter (a 8. u.) P sponsionem (in 
 mg. m3 al. susceptionem) A susceptionem χ 
 
 
 manifestissimo reuelatur, cum dicitur: ex fructu uentris tui 
 ponam super sedem meam. noli tamen tanto neglegens esse 
 promisso; non enim sine definitione datum est,. sed, si custodieris 
 testamentum et testimonia seruaueris domini, quae in 
 euangelio. se pollicetur esse dicturum, tibi quoque copia sedis 
 patebit aeternae. haec de uxore Uri. F 
 De Athab autem satis claret, cui uxor lezabel, et de Iechonia, 
 de quo satis idoneus auctor est Hieremias maximi reum esse 
 delicti, cui etiam quod habuit nomen eripuit. et ideo qui 
 Ioachim in Regnorum libris dicitur Iechonias a Hieremia est 
 nominatus dicente eo: abiectus est Iechonias ut uas, non 
 est usus in eo, propter quod proiectus est ipse et 1329 A 
 semen eius. terra, terra, audi uerbum domini, scribe 
 uirum istum abdicatum, quia non exsurget ex semine 
 eius sedens in throno Dauid, princeps adhuc in Iuda. 
 eo enim regnante Iudaeam Babylonii uastauerunt neque postea 
 umquam de semine eius regnum quisquam in Iudaea potuit 
 optinere; postea enim populus de captiuitate dimissus sub 
 sacerdotibus et tetrarchis fuit. unde etiam usque ad Christi 
 generationem mansere tetrarchae, ne ipsi quidem, quantum

 1 Ps. 131, 11 3 Ps. 131, 12 7 Reg. III 16, 31; Euseb. Quaest. 
 euang. 272, 25 (278, 38) 10 Reg. IIII 23, 34 11 Hier. 22, 28-30 
 16 Reg. IIII 24, 1 sqq. 

 2 tuam ed. Rom.; cf. p. 103 u. 9 4 testamentum meum A (meum 
 8. u. m3) E (meum del. m2) γ T eeruauerÎs P (b s. u alt. m3) Cx 
 seruaberis F (v s. b) cet . 6 putabit X (patebit in mg . m2 F, corr . 
 m2 et in mg. V) uxorem P uri PaB urie A uriae cd . 7 dareat 
 aC cuius X iezabel GX zezabel cet. 9 quia (a add. m3) A 
 11 iechonias 8. u. P 12 eat] et y (s . est m2 E) 13 a terra (terra 
 pro om.) P in terra. terra X 14 istum uirum X 15 adhoc A 
 in Iuda om. PL 16 in iudaea X (in del . et iudaea ̄ m2 V) 17 iudaeam 
 A 18 optinere AaO obtinere cet. postea (ea 8. u.) A demissus 
 ΑαΒ et (dim. m2) P 19 tetrarchis P (r alt . 8. u. m3) ET 
 tetharcis A et (h s. u.) G thetarcis F Οπ thetharcis BV tethrarchis T 
 thetrarches a tetharchiis C detracchis L ZO manseri (-re m3) A man- 
 Berint X (-nnt corr. OV) tetrarohae P (r alt . s. U. m3) E ; T tetarchae 
 AV thetarchae B thetarce G thetharcae 0 tethrarcae π tearcp F 
 thetrarches a tethrarchaes C detrachae L ipse X (-i corr. r) 
 
 
 historia docet, regalis dignitatem generis reseruantes. fertur B 
 enim ab his, qui siue argumentati siue simpliciter docentes 
 siue uere adstruentes tradiderunt nobis, quia Idumaei latrones 
 Ascalonam urbem Palaestinae ingressi de fano Apollinis, quod 
 uicinum muris erat, Antipatrum Herodis cuiusdam hieroduli 
 filium inter alios abduxere captiuum, quem pater redimere 
 propter paupertatem nequiuit. is igitur inbutus disciplinis et 
 mysteriis Iudaeorum Hyrcano Iudaeae regi amicitia copulatur, c 
 quem pro se ad Pompeium Hyrcanus legatum direxit; et quia 
 legationis fructu potitus est, per eam gratiam partem regni 
 adfectauit. occiso autem Antipatro propter felicitatis inuidiam 
 filius eius Herodes postea sub Antonio senatus consulto ludaeis 
 regnare praeceptus est, cuius Herodes filius et alii tetrarchae. 
 quod ideo ex Graecorum historiis putauimus transferendum, 
 ut clareat Herodem nullo adfinem generis Iudaeorum regnum 
 adulterina fraude quaesisse. denique conscius ignobilitatis suae, 
 ne qua posteris suis uel de praescripto uetere quaestio D moueretur, 
 scripturas eorum incendit existimans quod, si indicia 
 de publico sustulisset, nullis aliis testimoniis clarere posset, 
 quin de patriarcharum uel proselytorum ueterum genere demanaret. 
 sed ut pleraque curae humanae sunt, cognitioni hoc et 
 indagini ueritatis praeiudicare non potuit.