prophetauit itaque Symeon, prophetauerat copulata coniugio, prophetauerat uirgo, 2,37 sq. debuit etiam uidua, ne qua aut professio deesset aut sexus. et ideo Anna et stipendiis uiduitatis et moribus talis inducitur, ut digna plane fuisse credatur, quae redemtorem uenisse omnium nuntiaret. cuius merita cum alibi descripserimus, cum uiduas F hortaremur, hoc loco, quoniam ad alia properamus, non putamus iteranda. non otiose tamen annos LXXXIIII uiduitatis eius expressit, quia et septem duodecades et duae quadragesimae sacrum uidentur numerum designare. 16 11 Hebr. 4, 12 21 de uiduis 21 2.diffusa P 3 et 8. u. C, om. X symeon (y ex i m2) X. 4 dmn nrm Gγ 5 meritorum C 7 pertranaiet C 10 traneuerberabatur C aut (hand. m3) P 12 acutius (ius in ras.) B, cf. de interpell. Iob et Dauid IIII (17) 2, 15 . 14 cogitationis P (-es m3) EL T scrutator G et (v s. o) m3 P, m1 f; cf. de spir. sancto II128 17 prophetauerat uirgo, prophetauerat copulata coniugio Costerius 18 ne aut om. qua (aut in ras) P . post sexus add. de dno prophetare X 23 octoginta quattuor y. ..24 dodecades P (do .eras.) L

Et cum facti essent illi anni duodecim. a duodecimo 2,42 anno, ut legimus, dominicae sumitur disputationis exordium; hic enim praedicandae fidei euangelizantium numerus 1302 A debebatur. nec otiose inmemor suorum secundum carnem parentum, qui secundum carnem utique sapientia dei inplebatur et gratia, 2,46 post triduum repperitur in templo, ut esset indicio quia post triduum triumphalis illius passionis in sede caelesti et honore diuino fidei nostrae se resurrecturus offerret, qui mortuus credebatur.

quid est quod me quaerebatis? nescitis quia in B 2,49 patris mei oportet me esse? duae sunt in Christo generationes: una est paterna, materna altera; paterna illa diuinior, materna uero quae in nostrum laborem usumque descendit. et ideo quae supra naturam, supra aetatem, supra consuetudinem fiunt non humanis adsignanda uirtutibus, sed diuinis referenda. sunt potestatibus. alibi eum ad mysterium mater inpellit, hic mater arguitur, quia adhuc quae humana sunt exigat. sed cum hic duodecim describatur annorum, illic C discipulos habere doceatur, uides matrem didicisse de filio, ut exigeret a ualidiore mysterium, quae stupebat in iuniore miraculum.

et uenit Nazareth et erat subditus illis. 2,51 quid enim magister uirtutis nisi officium pietatis inpleret? et miramur si patri defert, qui subditur matri? non utique infirmitatis, sed pietatis ista est subiectio, adtollat licet D 3 Matth. 10, 1 sq. et 7 7 Matth. 26, 61; 27, 63 15 loh. 2, 3 17 Ioh. 1, 37 1 XII PLK 4 parentum quij parere X (parentum M2 V) 5 replebatur T 6 templo (o ex um m3) P esset (t 8. u. m3) P 8 se om. X (post resurrecturus add. 8. u. m2 F) .9 nesciebatis CGr in patris mei P (m3 in his quae patris mei sunt) LX (in his quae patris mei sunt V m2) in propria (proprio F) patris mei cet.; cf. Tertull. contra Prax. 856 c 11 post paterna add. una P illa om. E-(T 17 XII PLπ 18 de] a x 19 » s. u. m2 P 20 illius (u eras.) P 22 miraris (ris 8. u. m3) P miramqs L miramur (mur in ras.) 0 deferat αΒ 23 est ista subiectio P (ista m3 ex sta) L scaeuis B sceuis PL scenas G naenis T seuis αΕγ suis C sciris emissus X (spiris emissus m2 V, secretis emissus m2 π, seuerissimas m2 0)... scaeuis emissus latebris coluber perfidiae caput et serpentinis euomat uenena pectoribus. cum dicit se filius missum, maiorem haereticus appellat patrem, ut inperfectum filium dicat, qui potest habere maiorem, ut alienis auxiliis adserat eum qui mittitur indigere. numquid et humano egebat auxilio, ut materno seruiret inperio? deferebat homini, deferebat ancillae -ipsa enim dicit: ecce ancilla domini — deferebat simulato patri: et miraris, si deo detulit? an homini deferre pietas E est, deo deferre infirmitas est? uel ei humanis diuina perpende et quid patri amoris debeatur agnosce. pater honorificat filium: non uis ut filius honorificet patrem? pater uoce caelesti in filio se placere profitetur: non uis ut filius humanae amictum carnis indutus, cum humana uoce, humano loquatur adfectu, patrem dicat esse maiorem? nam si magnus dominus et laudabilis nimis et magnitudinis eius non est finis, utique magnitudo quae finem non habet nec augmentum F habet. sed cur non accipiam religiosis auribus filium patri in susceptione corporis oboedientem, cum religiose accipiam patrem filio deferentem?

disce potius tuae utilitatis praecepta et exempla pietatis agnosce. disce quid parentibus tuis debeas, cum legis a patre filium non uoluntate, non opere, non tempore discrepare. etsi personis duo potestate unum sunt et utique nullum pater ille caelestis laborem generationis expertus 1303 A est, tu matri debes pudoris iniuriam, uirginitatis dispendium, partus periculum, matri longa fastidia, matri longa discrimina, cui miserae in ipsis uotorum fructibus maius periculum est, et cum ediderit quod optauit, partu absoluitur, non timore. 2 Ioh. 8, 26 7 Luc. 1, 38 10 Ioh. 8, 54 11 Ioh. 8, 49 12 Luc. 3, 22 14 Ioh. 14, 28, Ps. 144, 3 22 Ioh. 10, 30 25 Uerg. Ecl. IIII 69 2 filiuip (S 8. m m3) P 6 deferebat homini om. P 7 ipsę (a s. § mS) P 9 est om. BG nelles P (ex m3 s. les) L 11 honoriflcet∗∗ (et eras.) 0 12 conplacere E (con a. u. m2) LX 13 amictu GnT 16 aumentum PX (augmentum m3 0, m2 V, aucmentum m2π) 17 relegiosis (i 8. e alt. m3) P 20 disce om. X 21 non tempore non opere C 22 personae L persone (a 8. e alt. m3) P quid annos patres loquor pro filiorum profectu et multiplicatos alienis usibus census iactaque agricolae semina posterorum aetatibus profutura? nonne pro his obsequia saltim oportet rependi? cur inpio patris uita prolixior et conmunitas patri- B monii uideatur angustior, cum Christus non refugiat coheredes?