Iterum quaestio: sciebat praeuaricaturum deus Adam E mandata 
 sua an nesciebat? si nesciebat, non est ista diuinae 
 potestatis adsertio, si autem sciebat et nihilominus sciens 
 neglegenda mandauit, non est dei aliquid superfluum praecipere. 
 superfluo autem praecepit primoplasto IJU Adae quod F 
 eum nouerat minime seruaturum. nihil autem deus superfluo 
 facit; ergo non est scriptura ex deo. hoc enim obiciunt qui 
 uetus non recipiunt testamentum et has interserunt quaestiones. 
 uerum hi sua sententia et opinione uincendi sunt. cum 
 enim noui testamenti non refutant fidem, exemplo sunt arguendi, 
 ut uetus credant, quoniam cum sibi diuina praecepta 
 et facta conueniunt, unius auctoris testamentum utrumque 
 liquet esse credendum. discant igitur non superfluum, non 
 iniustum etiam praeuaricaturo praescriptum esse mandatum. 
 nam et ipse dominus Iesus elegit Iudam, quem proditorem 
 sciebat. quem si per inpiudentiam electum putant, diuinae 161 A 
 derogant potestati. sed hoc aestimare non possunt, cum scriptura 
 dicat quia sciebat Iesus qui eum proditurus 
 esset. conticescant igitur repugnatores isti ueteris testamenti.

 9 ex Apelle, cf. Harnack 1. c. 26 Ioh. 6, 64 

 1 destitutum A (tu pr. 8. 1t. mS) 3 deformitatis (om . quam) RV\' 
 6 inpudentiam APCCD prudentiam RТx 8 potius] magis RV 11 autein] 
 enim BV 12 superfluam A 13 superfluo Y (v m2 s. o) superfluum 
 BSBP\'V\' primoplasmato M plasto S (in mg . primo: psalto) 
 14 deus in ras. S superfluo deus YB superfluum M 15 exj a C\' 
 16 accipiunt BV\' 19 sibi om. RVI 20 testamentum testamentum 
 A V et (pr. e.rp.) P 21 discat II 22 praeuaricatoriR praeuaricaturi r\' 
 26 qui 1131 quis cet . 27 erat N istius R P et (us 8. fl.) M