Et praecepit dominus deus Adae dicens: ex F 
 omni ligno quod est in paradiso ad escam edes, 
 de ligno autem quod est scientiae boni et mali 
 non edetis. qua die autem manducaueritis ex eo 
 morte moriemini. qua ratione, ubi praecepit ex omni ligno 
 edendum, singulariter dixerit: edes, ubi autem de ligno 
 scientiae boni et mali, pluraliter non edetis dixerit, non

 7 Psalm. CXXVI 1 14 Matth. 26, 41 18 Gen. 2, 16 sq. 
 22 Philo Legg. alleg. I 32 (64, 13; I 87, 22 C.); Quaest. I 15 

 1 inquit om. RV 2 erat] fuerat B V 3 nos om. RV 4 debito B 
 6 specialiter P (corr. ml et iterum m2) te psalmus M propheticus 
 om. BC profeticus PM 7 aedificauerit sibi P4 8 post uanam 
 ras. 10 litt. in Y laborant MV\' qui aedificant eam in mg. 8 
 10 uigilauerunt R (uigil in ras.) V laborauerunt PYBC uigilant M et 
 (m2 ex uigilauerunt) SP1. verba nisi dominus custodierit... custodiunt 
 eam om. C\' custodierunt B 11 operis PV operibnB cet . 12 perfecti 
 om. PV, s . u. fill M 13 quasi iam (ex quia iam) P\' quibusdam 
 BY\' 15 perrectae PV 16 peruigilauerit (per 8. u.) B 21 autem 
 die M, autem om. B - 22 praecipit BC 24 non add. Uindob. 779, om. 
 cet., cf. p. 283, u . 19, o5 ϕάγεσϑε Philo 
 
 
 otiosa quaestio. uerum si diligenter intendas, scripturarum 
 auctoritate absolui potest. quod enim bonum hoc et faciendum, 
 quod autem bonum et faciendum consonans et adhaerens, 
 quod uero turpe hoc dissonans, inconpositum atque 155 A 
 discretum est. et ideo dominus unitatem semper intendens 
 secundum unitatem praecepit. denique unitatem operatur qui 
 fecit utraque unum, nec solum utraque, sed etiam omnes 
 unum fecit; omnes enim unum corpus et unum spiritum esse 
 nos iussit. per omnia autem primogenitus, cum sit in unitate 
 cum patre, coniunctissimus patri semper est, quia uerbum 
 erat apud deum. denique ait: ego et pater unum 
 sumus, ut unitatem sibi maiestatis et diuinitatis cum patre B 
 esse monstraret. sed et nos unum esse praecepit et suae naturae 
 unitatisque similitudinem in nos gratiae adoptione 
 transfudit dicens: pater, sicut ego et tu unum sumus, 
 ita et isti in nobis unum sint. ergo ubi bonum praecipit, 
 tamquam ad unum praecipit dicens: edes; unitas enim 
 praeuaricari non potest. ubi uero de ligno scientiae boni et 
 mali dicit non esse gustandum, quasi ad plures dicit: non 
 edetis; quod enim prohibitorium est tamquam pluribus C imperatur. 
 ego tamen aliud puto et quid futurum sit in ipso. 
 iam dei sermone repperio. de omni ligno gustandum Adae soli 
 praecepit, quem seruaturum sciebat, de ligno autem scientiae 
 boni et mali non esse gustandum iam non singulariter, sed 
 pluraliter dicit; sciebat enim praeuaricaturam mulierem et 
 ideo per pluralitatem ostendit non seruaturos, quia plurium 
 discreta sententia est. 
 et quantum ad septuaginta uirorum

 7 Ephes. 2, 14 8 Ephes. 4, 4 9 Coloss. 1, 15 10 Ioh. I, 1 
 11 Ioh. 10, 30 15 Ioh. 17, 22 

 1 scripturam C 2 auctoritatem RBP\'V\', om. C hoc om. C 
 3 quod... faciendum om. C 5 indiscretum P1 (in 8. u. m2) 7 nec 
 solum] sed salomon RV utraque unum RV\' 14 gratiae suae C\' 
 adoptionem SP1 16 praecipit PC praecepit cet . 17 praecipit C 
 et (i pr. ex e) VP" praecipit cet . edes P\'P" non edes (non eras.) 
 SC, P (edea in ras.) cet . 20 prohibiturum R prohibiturlls V\' prohibitorium 
 M (i tert. s. u., corr . prohibiturum) 26 plurium] pluralium 
 BSP\'Y\' 27 ad P (d s. u.) a V 
 
 
 sententiam spectat, solutum est quod mouebat. sed quia D 
 Symmachus utrumque singulariter dixit, intellegimus id 
 secutum, quia in lege quoque cum populum adloquitur deus, 
 singulariter loquitur, sicut habes : audi, Istrahel, dominus 
 deus tuus dominus unus est et diliges dominum 
 deum tuum. nec mihi praeiudicat Symmachi interpretatio, 
 qui unitatem patris et fili uidere non potuit, etsi aliquotiens 
 in sermone et Acylas et ipse confessi sint. nec quisquam de 
 eo quod praeuaricaturum populum diuina mandata singulariter E 
 adloquitur putet superiori nostro obuium esse sermoni quia 
 populus Iudaeorum etiam singulariter data praescripta uiolauit. 
 lex enim spiritalis est, et ideo alterum in sermone, alterum 
 in praedestinatione diuino populum deus adloquebatur oraculo. 
 denique ait: non quoques ouem in lacte matris suae.