nec illud otiosum quod primo dixit quia memor fuit deus Noe, deinde bestiarum, postea iumentorum, hoc est cur non ea animantia quae mitiora sunt post hominem 12 Gen. 8, 1 Philo Quaest. II 26 25 Philo Quaest. II 27 2 suae P (i m3 s . ae) T 3 addit T mansisse B 5 uerberari P (be eras., s m2 s . r alt.) reseruati C reseruari M quod TDBCM 7 incorporeus T\'DN corporeus cet . in om. DN 8 diluuio non absorbebatur om. T 10 in T (n e. u.) fluctuum B 15 memor jw. om. DNCM dns T\'DNCM memor et iumeutorum B 16 noe memor DNCM 21 domos P (0 alt. ex u) 22 domgs P 27 non eaj non DN noe CM nominauit, sed ferociora. in quo uidetur illa esse ratio, ut ea quae ferociora erant utriusque partis uicinitate mansuescerent. quod C uidetur etiam in illo uersu poetico declarari : κακὸς δ\' εἰς μέσσον ἔλασσεν . hinc enim etiam poeta usurpauit, ut dispositionem dimicaturi ita ordinaret exercitus, quo inferiores in medio conlocaret, quo magis hinc inde a fortioribus iuuarentur et dimicationem utriusque partis adsumerent. in his scripti series manifestatur. altiore autem sensu certum est quod iustus in medio habet, non in parte cogitationes cordis sui et, quoad carpit hanc uitam, habeat necesse est in corpore D tamquam in illa arca bestias graues. nulla enim mens est, nulla anima, quae non recipiat etiam malarum motus agrestes cogitationum. itaque insipientis anima ferinos acuit motus atque adolet uenena serpentum, sapientis autem uigor mitigat et coercet. et induxit dominus spiritum super terram, et cessauit aqua. non puto ita hoc dictum, ut spiritus nomine uentum accipiamus. neque enim uentus poterat siccare E diluuium: alioqui cum mare cotidie uentis exagitetur, exinaniretur profecto. nam quomodo non euacuaretur mare uentorum ui, cui cessisset toto diffusum orbe diluuium usque ad Herculis ut aiunt columnas et mare magnum tectis montium excelsorum uerticibus exaestuans? spiritus igitur diuini uirtute inuisibili diluuium illud repressum esse non dubium est, caelesti operatione, non flatu. unde scriptum est: omnia. a te expectant ut des illis cibum in tempore. F aperiente te manum tuam uniuersa implebuntur 3 Hom. Il. IIII 299 15 Gen. 8, 1 Philo Quaest. II 28 21 Gen. 7, 19 24 Psalm. CIII 27-30 3 kakoytSEICNETTONGAACCEN P (in mg. ml kakoa de is meson sadassen, eadem B) kAkoySeiCMaeTTONeAaCCeN T kakoytSeiCNT- TONEAACCEN T kakoyxSelCNTTONEaCCEN DNC kakoYtdeicNC- CONeaCCeN M 6 qu$P 7 dimicationem P (d 8. u.) 12 il) (del. m2) anima P quae (ae ex a m2) P malarum P (a alt. ex o) malorum CM 15 cohercet T\'DXM 18 alioqui P alioquin cet . 21 heri cnlas P, uix Herculeas scribendum 26 tuam om. T bonitate, au e r ten tea aute m te faciem turbabuntur. auferes spiritum eorum, et deficient et in puluerem suum conuertentur. emittes spiritum tuum, et creabuntur, et renouabis faciem terrae. est ergo spiritus, cuius operationi cedere uniuersa uideantur, in quo caeli ipsius uirtus sit, sicut scriptum est: uerbo domini caeli firmati sunt et spiritu oris eius omnis uirtus eorum. qui spiritus est creator uniuersorum, sicut etiam Iob dicit: spiritus diuinus qui fecit me. Nunc consideremus quid sit quod ait scriptura: clausi 252 AB sunt fontes aquarum et cataractae caeli. nec obscurum arbitror. his enim causis minuitur diluuium, quibus creuit. erupti erant fontes aquarum, apertae fuerant cataractae caeli, ut undique influentibus aquis terra inundaretur. debuerant claudi ea ex quibus diluui origo manauit, ut eius inciperet esse defectus. hoc littera sonat, subtilior autem c interpretatio exprimit eo quod diluuium animae uitio mentis et luxuriae corporalis influxerat, ut malitia passioni, passio malitiae misceretur. ingrediente medico dei uerbo ad uisitationem animae, quae diutina aegritudine laborabat disceptationum inprobitate et passionum acerbitate, prius causae debuerunt aegritudinis amputari. principium enim medicinae est causas languoris incidere, ne diutius ea quae nocent ad incrementum aegritudinis ministrentur. quod nos etiam lex docet. cum D 6 Psalm. XXXII 6 9 Iob. 33. 4 10 Gen. 8, 2 Philo Quaest. n 29 24 Leuit. 13, 4 1 auertente ... turbabuntur P in mg. ml, om. DN 3 emite T emitte T 4 u renocabis P (re in ras. m2; u m4) 7 sps N 10 Nunc ex Non P Non C scriptura PliC scriptura diuina cet . 11 cataractae P (ae ex a m2) 12 diluuio (v s . 0) P 13 rupti T\' (e eras.) ♦pertae T 14 cataractae (ta pr . s. m.) Pml N m2 cateracte T 15 diluui P diluuii cet . 16 subtilior. P (a erai.) 17 intpretatio P (t et reta in ras. m2, cxprimit P (it ex et m2) 18 luioriae PT ut P (s. u. m2), om. T 20 diuidua P (corr. 1 n2) T diurma ilf 21 et paisionum acerbitate in mg. m2 P 22 causam T enim steterit lepra, ut iam non diffundatur, tunc ait mundam esse leprae stationem quandam et mansionem; quidquid enim praeter naturam mouetur immundum est. haec igitur est animae sanitas, haec salubritas mentis, ut affluentia cesset errois, sistatur culpa, ne serpat. cessante incentiuo culpae atque delicti salus tuta est atque inoffensus uigor animae se refundit.