denique consideremus utrum idem deus utriusque sit conditor testamenti. nempe omnes in primo homine peccauimus, et per F naturae successionem culpae quoque ab uno in omnes transfusa successio est. in quem ergo peccaui, in patrem an in 1 PBalm. L 6 6 Matth. 9, 4 19 I Cor. 8, 6 1 tibi inquit peccaui scripsi tibi inquit (dauid 8. inquit) peccaui D tibi inquit dauid peccaui N tibi inquit peccaui dauid dicit TPM tibi peccaui dauid dicit BP\'T et (dicit dauid) T\' 3 diiudicare X quia DT 4 qui TN quia cet. 9 fatetur TN fateatur T\' (a alt. exp.) cei. sanctus TN noster cet. 12 quod DT\'B\'PM, om. P 16 dfii TDN dum cet. 17 qeteris TN esse ueteris eet. noui esse TN noni cet. 18 sca ecclesia DPM 19 deus om. x ipsuin] ipso DPM 24 utrumque cum idem DX 27 in alt. om. DX filium ? utique in eum qui mihi credidit quod non seruando peccaui. mandatum est homini, ut ab omnibus gustaret quae erant in paradiso, lignum scientiae boni et mali non tangeret. Adam ergo in singulis nobis est. in illo enim condicio humana deliquit, quia per unum in omnes pertransiuit peccatum. uideo summam mihi creditam, uideo quae praeuaricationis aera contraxero, dum uetita et interdicta degusto. 733 A hinc debeo conmissae sortis usuram, quia creditum mandatorum caelestium faenus intemerata fide seruare non potui. agnouimus creditum, agnoscamus etiam creditorem.

creditoris nempe ius est, ut exigat et relaxet. et ideo idem relaxat qui ius habet exigendi. cum igitur in euangelio Christus dixerit mihi: remissa sunt tibi peccata tua, nonne eundem intellego dominum sortis, quem arbitrum ueniae recognosco? B aut si pater credidit et filius relaxauit, non per unitatem, ut nos dicimus, sed ut Ariani adserunt, per distantiam potestatis, alius ergo deus credidit, alius relaxauit? unde incurrunt. ut Manicheorum perfidiam non euadant. deinde unum dicendo bonum deum aduertant quos laqueos dementiae suae incidant. si bonus est qui credidit, quomodo non est bonus qui relaxauit? ergo cum illis partem habeant Ariani, cum quorum adsertione conueniunt.

nec mirum si is qui semel C deuiare coepit a uero nexibus se alieni erroris inuoluat. et 2 Gen. 2, 17 5 Bom. 5, 12 13 Luc. 5, 20 18 Marc. 10, 18 3 lignum autem P4, - <sed> lignum Erasmus 4 enim om. BT\'B\', ergo D omnis P\' 7 contraxero TN contraxerim cet. 9 fenas TN fenQ B fenus cet. fide TN fldee cet. potui TN potuit cet. 10 agnouimus creditum, agnoscamus etiam creditorem. creditoris nempe TN agnoscamus etiam creditorem, agnouimus debitorem (om. creditoris) nempe X creditum agnoscamus, quia iam creditorem agnoaimus. creditoris quippe D creditum agnouimus, agnoscamus etiam creditorem. agnouimus creditoris nempe P creditum agnouimus, agnoscamus etiam creditorem. creditoris nempe M 13 mihi om. B\'P\' 14 uenip recognosco TN et (e re in ras.) M uenire cognosco cet. 17 unde et DPltl 20 non bonus est X bonus non est M 21 in quorum assertione (assertionem P) X 22 conueniunt TN perueniunt cet. 23 incipit B\'P\' alienis (om. erroris) B P1 ideo una est sententia, quae haereticorum omnium machinas destruat, ut unius potestatis, maiestatis atque uirtutis 734 A trinitatem esse credamus et ideo ab eo quod filius fecit non separemus patrem nec ab eo quod pater mandauit filium segregemus. ita enim fiet, ut non alterum deum ueteris, alterum noui testamenti inducamus, sed per unitatem potestatis et filius in patre et pater intellegatur in filio et filius faeneretur in patre et pater relaxet in filio. nam et pater dimittit peccatum: filium dimisisse iam diximus.

accipe B quia dimittit et pater. dimitte inquit nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. utique ex persona nostra hoc filius patri dicit. nec ideo dicit, quasi dimittere ipse non possit, sed ideo dicit, ut tu unitatem potestatis intellegas.

denique si auctoritatem quaeris in filio, iam uos inquit mundi estis propter sermonem, quem locutus sum uobis. dimittit sermone, dimittit imperio, sed cum ratione dimittit dicens: uade, post haec uide ne C pecces. habes auctoritatem, quia uetera donauit: habes iudicium, quia futura praescripsit. 10 Matth. 6, 12 15 Ioh. 15, 3 17 Ioh. 8, 11 3 ab eo D (in mg. ml) PM, om. cet. 4 patrem] a patre X 7 intellegatur ... pater (pr.) om. P 8 faeneretur B feneretur cet. in patrem BDT 9 iam dimisisse T filium diximus iam dimisisse P\' diximus iam dimisisse filium B\' sicut et filium dimisisse iam disimus T\' m3 in ras. (itł mg. ras.) 13 tu om. DX 14 poteBtatis om. B\'P 16 loquutus NP\' 19 praescripserit N praescripsit ihs xps dns noat1 qui cum patre et spu sco uiuit et regnat ds per omnia scia sdorum. amen P\' EXPLICIT TRACTATUS \'SCT AMBROSII EPISCOPI AD THEODO- SIUM AUGUSTUM DE APOLOGIA DAUID D EXPLICIT LIBER SE- CUNDUS BEATI AMBROSII DE APOLOGIA DAUID AD THRODO- SIUM AUGUSTUM B manu saec. XV EXPLICIT LIB II DE DD AD ° THEODOSIUM AUGUSTUM T\' EXPL LIB\' II\' 81 AMB SII EPI DE APOLLOGIA (APOLOGIA B\') DAUID NB\' EXPLICIT TRACTATUS SCI AMBROSII CONF.\' ET EPI ECCE MEDIOLANENSIS AD THEO- DOSIUM AUGUSTUM DE APOLOGIA DAUID. LIB. SECUNDUS P EXPLICIT TRACTAT\' DE APOLOGIA DD P EXPLICIT AMBROSII DE APOLOGIA DAUID M. in T non est subscnptio.