denique 
 consideremus utrum idem deus utriusque sit conditor testamenti. 
 nempe omnes in primo homine peccauimus, et per F 
 naturae successionem culpae quoque ab uno in omnes transfusa 
 successio est. in quem ergo peccaui, in patrem an in

 1 PBalm. L 6 6 Matth. 9, 4 19 I Cor. 8, 6 

 1 tibi inquit peccaui scripsi tibi inquit (dauid 8. inquit) peccaui D 
 tibi inquit dauid peccaui N tibi inquit peccaui dauid dicit TPM tibi 
 peccaui dauid dicit BP\'T et (dicit dauid) T\' 3 diiudicare X quia 
 DT 4 qui TN quia cet . 9 fatetur TN fateatur T\' (a alt. exp.) cei . 
 sanctus TN noster cet . 12 quod DT\'B\'PM, om. P 16 dfii TDN 
 dum cet . 17 qeteris TN esse ueteris eet . noui esse TN noni cet . 
 18 sca ecclesia DPM 19 deus om . x ipsuin] ipso DPM 24 utrumque 
 cum idem DX 27 in alt. om. DX 
 
 
 filium ? utique in eum qui mihi credidit quod non seruando 
 peccaui. mandatum est homini, ut ab omnibus gustaret quae 
 erant in paradiso, lignum scientiae boni et mali non tangeret. 
 Adam ergo in singulis nobis est. in illo enim condicio 
 humana deliquit, quia per unum in omnes pertransiuit peccatum. 
 uideo summam mihi creditam, uideo quae praeuaricationis 
 aera contraxero, dum uetita et interdicta degusto. 733 A 
 hinc debeo conmissae sortis usuram, quia creditum mandatorum 
 caelestium faenus intemerata fide seruare non potui. 
 agnouimus creditum, agnoscamus etiam creditorem. 
 creditoris 
 nempe ius est, ut exigat et relaxet. et ideo idem relaxat qui 
 ius habet exigendi. cum igitur in euangelio Christus dixerit 
 mihi: remissa sunt tibi peccata tua, nonne eundem 
 intellego dominum sortis, quem arbitrum ueniae recognosco? B 
 aut si pater credidit et filius relaxauit, non per unitatem, ut 
 nos dicimus, sed ut Ariani adserunt, per distantiam potestatis, 
 alius ergo deus credidit, alius relaxauit? unde incurrunt. 
 ut Manicheorum perfidiam non euadant. deinde unum 
 dicendo bonum deum aduertant quos laqueos dementiae suae 
 incidant. si bonus est qui credidit, quomodo non est bonus 
 qui relaxauit? ergo cum illis partem habeant Ariani, cum 
 quorum adsertione conueniunt. nec mirum si is qui semel C 
 deuiare coepit a uero nexibus se alieni erroris inuoluat. et

 2 Gen. 2, 17 5 Bom. 5, 12 13 Luc. 5, 20 18 Marc. 10, 18 

 3 lignum autem P4, - <sed> lignum Erasmus 4 enim om. BT\'B\', ergo 
 D omnis P\' 7 contraxero TN contraxerim cet . 9 fenas TN fenQ B 
 fenus cet . fide TN fldee cet . potui TN potuit cet . 10 agnouimus 
 creditum, agnoscamus etiam creditorem. creditoris nempe TN agnoscamus 
 etiam creditorem, agnouimus debitorem (om. creditoris) nempe X 
 creditum agnoscamus, quia iam creditorem agnoaimus. creditoris quippe 
 D creditum agnouimus, agnoscamus etiam creditorem. agnouimus creditoris 
 nempe P creditum agnouimus, agnoscamus etiam creditorem. creditoris 
 nempe M 13 mihi om. B\'P\' 14 uenip recognosco TN et (e re 
 in ras.) M uenire cognosco cet . 17 unde et DPltl 20 non bonus est 
 X bonus non est M 21 in quorum assertione (assertionem P) X 
 22 conueniunt TN perueniunt cet . 23 incipit B\'P\' alienis (om . erroris) 
 B P1 
 
 
 ideo una est sententia, quae haereticorum omnium machinas 
 destruat, ut unius potestatis, maiestatis atque uirtutis 734 A trinitatem 
 esse credamus et ideo ab eo quod filius fecit non 
 separemus patrem nec ab eo quod pater mandauit filium 
 segregemus. ita enim fiet, ut non alterum deum ueteris, 
 alterum noui testamenti inducamus, sed per unitatem potestatis 
 et filius in patre et pater intellegatur in filio et filius 
 faeneretur in patre et pater relaxet in filio. nam et pater 
 dimittit peccatum: filium dimisisse iam diximus. 
 accipe B 
 quia dimittit et pater. dimitte inquit nobis debita nostra, 
 sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. utique ex 
 persona nostra hoc filius patri dicit. nec ideo dicit, quasi 
 dimittere ipse non possit, sed ideo dicit, ut tu unitatem 
 potestatis intellegas. 
 denique si auctoritatem quaeris in filio, 
 iam uos inquit mundi estis propter sermonem, quem 
 locutus sum uobis. dimittit sermone, dimittit imperio, sed 
 cum ratione dimittit dicens: uade, post haec uide ne C 
 pecces. habes auctoritatem, quia uetera donauit: habes 
 iudicium, quia futura praescripsit.

 10 Matth. 6, 12 15 Ioh. 15, 3 17 Ioh. 8, 11 

 3 ab eo D (in mg . ml) PM, om. cet . 4 patrem] a patre X 7 intellegatur 
 ... pater (pr.) om. P 8 faeneretur B feneretur cet . in patrem 
 BDT 9 iam dimisisse T filium diximus iam dimisisse P\' diximus 
 iam dimisisse filium B\' sicut et filium dimisisse iam disimus T\' m3 in 
 ras. (itł mg. ras.) 13 tu om . DX 14 poteBtatis om. B\'P 16 loquutus 
 NP\' 19 praescripserit N praescripsit ihs xps dns noat1 qui cum 
 patre et spu sco uiuit et regnat ds per omnia scia sdorum. amen P\' 
 EXPLICIT TRACTATUS \'SCT AMBROSII EPISCOPI AD THEODO- 
 SIUM AUGUSTUM DE APOLOGIA DAUID D EXPLICIT LIBER SE- 
 CUNDUS BEATI AMBROSII DE APOLOGIA DAUID AD THRODO- 
 SIUM AUGUSTUM B manu saec. XV EXPLICIT LIB II DE DD AD 
 ° 
 THEODOSIUM AUGUSTUM T\' EXPL LIB\' II\' 81 AMB SII EPI DE 
 APOLLOGIA (APOLOGIA B\') DAUID NB\' EXPLICIT TRACTATUS 
 SCI AMBROSII CONF.\' ET EPI ECCE MEDIOLANENSIS AD THEO- 
 DOSIUM AUGUSTUM DE APOLOGIA DAUID. LIB. SECUNDUS P 
 EXPLICIT TRACTAT\' DE APOLOGIA DD P EXPLICIT AMBROSII 
 DE APOLOGIA DAUID M. in T non est subscnptio .