<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi2331.phi005.perseus-lat2"><div type="textpart" n="3" subtype="chapter"><p><milestone unit="section" n="1"/>
Qua die togam virilem Verus accepit, Antoninus Pius ea occasione qua patris templum dedicabat
<milestone unit="section" n="2"/>
populo liberalis fuit. mediusque inter Pium et Marcum idem resedit,
<note target="n5.210.2"/>
cum quaestor populo munus
<milestone unit="section" n="3"/>
daret, post quaesturam statim consul est factus cum
<note n="n5.210.1">So P; uoluptuarius Peter.</note>
<note n="n5.210.2">se resedit P. </note>
<pb n="p.212"/>
Sextio
<note target="n5.212.1"/>
Laterano. interiectis annis cum Marco fratre
<milestone unit="section" n="4"/>
iterum factus est consul, diu autem et
<note target="n5.212.2"/>
privatus fuit et ea honorificentia caruit qua Marcus ornabatur.
<milestone unit="section" n="5"/>
nam neque
<note target="n5.212.3"/>
in senatu ante quaesturam sedit neque in itinere cum patre sed cum praefecto praetorii vectus est nec aliud ei honorificentiae adnomen adiunctum est quam quod Augusti filius appellatus est.
<milestone unit="section" n="6"/>
fuit studiosus etiam circensium haud aliter quam gladiatorii muneris. hic cum tantis deliciarum et luxuriae quateretur erroribus, ab Antonino videtur ob hoc retentus quod eum pater ita in adoptionem Pii transire iusserat ut nepotem appellaret. cui, quantum
<milestone unit="section" n="7"/>
videtur, fidem exhibuit, non amorem, amavit tamen Antoninus Pius simplicitatem ingenii puritatemque
<note target="n5.212.4"/>
vivendi hortatusque est ut imitaretur et
<milestone unit="section" n="8"/>
fratrem, defuncto Pio Marcus in eum omnia contulit, participatu etiam imperatoriae potestatis indulto, sibique consortem fecit, cum illi soli senatus detulisset imperium. </p></div></div></body></text></TEI>