<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi2331.phi004.perseus-lat2"><div type="textpart" n="22" subtype="chapter"><p><milestone unit="section" n="1"/>
provincialibus reddidit. gentes omnes ab Illyrici limite usque in Galliam conspiraverant, ut Marcomanni Varistae Hermunduri et Quadi Suebi Sarmatae Lacringes et Buri hi aliique
<note target="n4.186.1"/>
cum Victualis Osi Bessi Cobotes Roxolani Bastarnae Alani Peucini Costoboci. imminebat et Parthicum bellum et Britannicum.
<milestone unit="section" n="2"/>
magno igitur labore etiam suo gentes asperrimas vicit militibus sese imitantibus, ducentibus etiam exercitum legatis et praefectis praetorio, accepitque in deditionem Marcomannos plurimis in Italiam traductis.
<milestone unit="section" n="3"/>
Semper sane cum optimatibus non solum bellicas res sed etiam civiles, priusquam faceret aliquid, contulit,
<milestone unit="section" n="4"/>
denique sententia illius praecipua semper haec fuit:
<q>Aequius est ut ego tot talium amicorum consilium sequar, quam ut tot tales amici meam unius
<milestone unit="section" n="5"/>
voluntatem sequantur,</q>
sane quia durus videbatur ex philosophiae institutione Marcus ad militiae labores
<milestone unit="section" n="6"/>
atque ad omnem vitam graviter carpebatur, sed male loquentibus
<note target="n4.186.2"/>
vel sermone vel litteris respondebat.
<milestone unit="section" n="7"/>
et multi nobiles bello Germanico sive Marcomannico immo plurimarum gentium interierunt, quibus omnibus
<milestone unit="section" n="8"/>
statuas in foro Ulpio conlocavit, quare frequenter amici suaserunt, ut a bellis discederet et
<note target="n4.186.3"/>
Romam veniret, sed ille contempsit ac perstitit nec prius recessit
<milestone unit="section" n="9"/>
quam omnia bella finiret, provincias ex procon-
<note n="n4.186.1">Some name is lost in these words: Petschenig suggests Hariique.</note>
<note n="n4.186.2">loquentum P (P corr. adds dictis); loquentibus (or loquentum uel sermoni) Peter. </note>
<note n="n4.186.3"> et omitted in P. </note>
<pb n="p.188"/>
sularibus consulares aut ex consularibus proconsulares
<milestone unit="section" n="10"/>
aut
<note target="n4.188.1"/>
praetorias pro belli necessitate fecit, res etiam in Sequanis turbatas censura et auctoritate repressit.
<milestone unit="section" n="11"/>
compositae res et in
<note target="n4.188.2"/>
Hispania, quae per Lusitaniam
<milestone unit="section" n="12"/>
turbatae erant, filio Commodo accersito ad limitem togam virilem dedit, quare congiarium populo divisit et eum ante tempus consulem designavit. </p></div><div type="textpart" n="23" subtype="chapter"><p><milestone unit="section" n="1"/>
Si quis umquam proscriptus est a praefecto
<milestone unit="section" n="2"/>
urbi, non libenter accepit. ipse in largitionibus pecuniae publicae parcissimus fuit, quod laudi potius
<milestone unit="section" n="3"/>
datur quam reprehensione sed tamen et bonis viris pecunias dedit et oppidis labentibus auxilium tulit et tributa vel vectigalia, ubi necessitas cogebat, remisit.
<note n="n4.188.1">Hirschfeld (Wien. Stud., III, p. 116) would insert ex procuratoriis before praetorias.</note>
<note n="n4.188.2">in omitted in P. </note>
<pb n="p.190"/>
<milestone unit="section" n="4"/>
absens populi Romani voluptates curari vehementer
<milestone unit="section" n="5"/>
praecepit per ditissimos editores. fuit enim populo hic sermo, cum sustulisset ad bellum gladiatores, quod populum sublatis voluptatibus vellet cogere ad philosophiam.
<milestone unit="section" n="6"/>
iusserat enim ne mercimonia impedirentur,
<milestone unit="section" n="7"/>
tardius pantomimos exhibere nonis
<note target="n4.190.1"/>
diebus. de amatis pantomimis ab uxore fuit sermo, ut superius diximus, sed haec omnia per epistolas suas purgavit.
<milestone unit="section" n="8"/>
idem Marcus sederi in civitatibus vetuit in equis sive vehiculis, lavacra mixta summovit. mores matronarum composuit diffluentes et iuvenum nobilium, sacra Serapidis a vulgaritate Pelusiae
<note target="n4.190.2"/>
summovit.
<milestone unit="section" n="9"/>
fama fuit sane, quod sub philosophorum specie quidam rem publicam vexarent et privatos, quod ille purgavit. </p></div><div type="textpart" n="24" subtype="chapter"><p><milestone unit="section" n="1"/>
Erat mos iste Antonino ut omnia crimina minore supplicio quam legibus plecti solent puniret, quamvis nonnumquam contra manifestos et gravium
<milestone unit="section" n="2"/>
criminum reos inexorabilis permaneret. capitales causas hominum honestorum ipse cognovit, et quidem summa aequitate, ita ut praetorem reprehenderet, qui
<note n="n4.190.1">nonis Salm.; non uotis P.</note>
<note n="n4.190.2">pelosiae P; Pelusiaca Novak. </note>
<pb n="p.192"/>
cito reorum causas audierat, iuberetque illum iterum cognoscere, dignitatis eorum interesse dicens ut ab
<milestone unit="section" n="3"/>
eo audirentur qui pro populo iudicaret, aequitatem autem etiam circa captos hostes custodivit, infinitos
<milestone unit="section" n="4"/>
ex gentibus in Romano solo conlocavit, fulmen de caelo precibus suis contra hostium machinamentum extorsit, suis pluvia impetrata cum siti laborarent.
<milestone unit="section" n="5"/>
Voluit Marcomanniam provinciam, voluit etiam
<milestone unit="section" n="6"/>
Sarmatiam facere et fecisset, nisi Avidius Cassius rebellasset sub eodem in Oriente; atque imperatorem se appellavit,
<note target="n4.192.1"/>
ut quidam dicunt, Faustina volente,
<milestone unit="section" n="7"/>
quae de mariti valetudine desperaret. alii dicunt ementita morte Antonini Cassium imperatorem se
<milestone unit="section" n="8"/>
appellasse, cum divum Marcum appellasset. et Antoninus quidem non est satis motus defectione
<milestone unit="section" n="9"/>
Cassii nec in eius affectus saevit.
<note target="n4.192.2"/>
sed per senatum hostis est iudicatus bonaque eius proscripta per </p></div><div type="textpart" n="25" subtype="chapter"><p><milestone unit="section" n="1"/>
aerarium publicum, relicto3 ergo Sarmatico Marcomannicoque bello contra Cassium profectus est.
<milestone unit="section" n="2"/>
Romae etiam turbae fuerunt, quasi Cassius absente Antonino adventaret. sed Cassius statim interfectus
<milestone unit="section" n="3"/>
est caputque eius adlatum est ad Antoninum. Marcus tamen non exultavit interfectione Cassii caputque
<note n="n4.192.1">So P, which Lessing restores; rebellasset sub eodem in oriente atque
<gap reason="omitted"/>
appellasset Peter.</note>
<note n="n4.192.2">nec eius affectus seui P; restored by Peter from Av. Cass. vii. 5.</note>
<note n="n4.192.3">relecto P. </note>
<pb n="p.194"/>
<milestone unit="section" n="4"/>
eius humari iussit. Maecianum etiam, socium
<note target="n4.194.1"/>
Cassii, cui Alexandria erat commissa, exercitus occidit, nam et praefectum praetorio sibi fecerat, qui et ipse occisus
<milestone unit="section" n="5"/>
est. in conscios defectionis vetuit senatum
<milestone unit="section" n="6"/>
graviter vindicare, simul petiit, ne qui senator tempore principatus sui occideretur, ne eius
<note target="n4.194.2"/>
pollueretur
<milestone unit="section" n="7"/>
imperium, eos etiam qui deportati fuerant revocari iussit, cum paucissimi centuriones capite essent puniti.
<milestone unit="section" n="8"/>
ignovit et civitatibus quae Cassio consenserant, ignovit et Antiochensibus, qui multa in Marcum pro Cassio
<milestone unit="section" n="9"/>
dixerant. quibus et spectacula et conventus publicos tulerat et omne
<note target="n4.194.3"/>
contionum genus, contra quos
<milestone unit="section" n="10"/>
edictum gravissimum misit, seditiosos autem eos et oratio Marci indicat, indita Mario Maximo, qua ille
<milestone unit="section" n="11"/>
usus est apud amicos, denique noluit Antiochiam
<milestone unit="section" n="12"/>
videre cum Syriam peteret, nam nec Cyrrhum voluit videre, ex qua erat Cassius, postea tamen Antiochiam vidit, fuit Alexandriae clementer cum his agens.
<note target="n4.194.4"/>
</p></div></div></body></text></TEI>