Tito Aurelio Fulvo Boionio Antonino Pio pater num genus e Gallia Transalpina, Nemausense scilicet, avus Titus Aurelius Fulvus, qui per honores diversos ad secundum consulatum et praefecturam urbis pervenit, pater Aurelius Fulvus, qui et ipse fuit consul, homo tristis et integer, avia materna Boionia Procilla, mater Arria Fadilla, avus maternus Arrius Antoninus, bis consul, homo sanctus et qui Nervam miseratus esset, quod imperare coepisset, soror uterina Iulia Fadilla, vitricus Iulius Lupus consularis, socer Annius Verus, uxor Annia Faustina, filii mares duo, duae feminae, gener per maiorem filiam Lamia Silanus, per minorem Marcus Antoninus fuere. The correct form of his name prior to his adoption was T. Aurelius Fulvus Boionius Arrius Antoninus; see C.I.L., viii. 8239. The year is unknown; his first consulship was in 85. He had previously commanded the Third Legion, the Gallica, and had been honoured by Otho for successes against the Sarmatians. His first consulship was in 69; the year of the second is not known. He was one of the correspondents of the younger Pliny. See Marc, i. 2. Her full name was Annia Galeria Faustina. Their names are given in their sepulchral inscriptions from the Mausoleum of Hadrian as M. Aurelius Fulvus Ipse Antoninus Pius natus est XIII. kal. Oct. Flavio Domitiano XII. et Cornelio Dolabella consulibus in villa Lanuvina. educatus Lorii in Aurelia, ubi postea palatium exstruxit, cuius hodieque reliquiae manent, pueritiam egit cum avo paterno, mox eum materno, omnes suos religiose colens, atque adeo et consobrinorum et vitrici et multorum adfinium hereditate ditatus est.

Fuit vir forma conspicuus, ingenio 1 clarus, moribus clemens, nobilis vultu, placidus ingenio, singularis eloquentiae, nitidae litteraturae, praecipue sobrius, diligens agri cultor, mitis, largus, alieni abstinens, et omnia haec cum mensura et sine iactantia, in cunctis postremo laudabilis et qui merito Numae Pompilio ex bonorum sententia comparatur. Pius cognominatus est a senatu, vel quod soceri fessi iam aetatem manu praesente senatu levaret (quod quidem non satis magnae pietatis est argumentum, cum impius sit magis qui ista non faciat, quam pius qui debitum reddat 4), vel quod eos quos Hadrianus per malam valetudinem occidi iusserat, reservavit, vel quod Hadriano contra omnium studia post mortem munitos atque immensos honores decrevit, vel quod, cum se ingenio deleted by Peter, following Salm., who divides: forma conspicuus, clarus moribus, clemens, nobilis, uultu placidus, ingenio singulari, eloquentiae nitidae, litteraturae praecipuae, sobrius, diligens agri cultor, etc.; P punctuates: forma conspicuus ingenio clarus. moribus clemens. nobilis uultu placidus ingenio. singulari eloquentiae. nitidae litteraturae. praecipue sobrius. diligens. agri cultor., etc. singularis P corr. conparatus P; conparetur Kellerbauer. quod quidem reddat suspected as a marginal comment by Kellerbauer, probably rightly. Hadrianus interimere vellet, ingenti custodia et diligentia fecit, ne id posset admittere, vel quod vere natura clementissimus et nihil temporibus suis asperum fecit. idem faenus trientarium, hoc est minimis usuris, exercuit, ut patrimonio suo plurimos adiuvaret. Fuit quaestor liberalis, praetor splendidus, consui cum Catilio Severo, hic in omni privata vita in agris frequentissime vixit, sed clarus in locis omnibus fuit. ab Hadriano inter quattuor consulares, quibus Italia committebatur, electus est ad eam partem Italiae regendam in qua plurimum possidebat, ut Hadrianus viri talis et honori consuleret et quieti.

Huic, cum Italiam regeret, imperii omen est factum, nam cum tribunal ascendisset, inter alias adclamationes dictum est 'Auguste, dii te servent'. proconsulatum Asiae sic egit ut solus avum vinceret. in proconsulatu etiam sic imperii omen accepit: nam cum sacerdos femina Trallibus ex more proconsules uita om. in P, supplied (before priuata) by P corr. trallis P. semper hoc nomine salutaret, non dixit i Ave pro consule,' sed 'Ave imperator'. Cyzici etiam de simulacro dei ad statuam eius corona translata est. et post consulatum in viridiario taurus marmoreus cornibus ramis arboris adcrescentibus adpensus est, et fulgur caelo sereno sine noxa in eius domum venit, et in Etruria dolia, quae defossa fuerant, supra terram reperta sunt, et statuas eius in omni Etruria examen apium replevit, et somnio saepe monitus est dis penatibus eius Hadriani simulacrum inserere. Proficiscens ad proconsulatum filiam maiorem amisit, de huius uxore multa dicta sunt ob nimiam libertatem et vivendi facilitatem, quae iste cum animi dolore compressit. post proconsulatum in consiliis Hadriani Romae frequens vixit, de omnibus, de quibus Hadrianus consulebat, mitiorem sententiam semper ostendens.

Genus sane adoptionis tale fertur: mortuo Helio Vero, quem sibi Hadrianus adoptaverat et Caesarem nuncupaverat, dies senatus habebatur; eo Arrius Antoninus soceri vestigia levans venit atque idcirco ab Hadriano dicitur adoptatus. quae causa sola esse adoptionis nec potuit omnino nec debuit, maxime cum et semper rem publicam bene egisset Antoninus cilici P 1 (for cidici; Salm.); cilicie (i.e. ae) P corr. So Peter; monitus sed penitus eius P; monitus est penatibus eius Cas.; monitus se dis penatibus eius Salm. de om. in P, supplied by Jordan. uel lauans P corr. et in proconsulatu se sanctum gravemque praebuisset. ergo cum eum Hadrianus adoptare se velle publicasset, acceptum est spatium deliberandi, utrum adrogari ab Hadriano vellet, adoptionis lex huiusmodi data est, ut quemadmodum Antoninus ab Hadriano adoptabatur ita sibi ille adoptaret M. Antoninum, fratris uxoris suae filium, et L. Verum, Helii Veri, qui ab Hadriano adoptatus fuerat, filium, qui postea Verus Antoninus est dictus, adoptatus est V. kal. Mart. die, in senatu gratias agens quod de se ita sensisset Hadrianus, factusque est patri et in imperio proconsulari et in tribunicia potestate collega, huius primum hoc fertur quod, cum ab uxore argueretur quasi parum nescio quid suis largiens, dixerit: Stulta, posteaquam ad imperium transivimus, et illud quod habuimus ante perdidimus. congiarium populo de proprio dedit et ea quae pater promiserat, et ad opera Hadriani plurimum contulit et aurum coronarium, quod adoptionis suae causa oblatum fuerat, Italicis totum, medium provincialibus reddidit. ab uxore P corr. (P 1 omits ab); uxor Mommsen; cum ab uxore argueretur quasi carum (or rarum) nescio quid suis largiens Salm. militibus, before populo in P, deleted, by Jordan; militibus ac populo vulg.

Et patri, cum advixit,1 religiosissime paruit, sed Hadriano apud Baias mortuo reliquias eius Romam pervexit sancte ac reverenter atque in hortis Domitiae conlocavit, etiam repugnantibus cunctis inter divos eum rettulit, uxorem Faustinam Augustam appellari a senatu permisit. Pii appellationem recepit, patri et matri atque avis et fratribus iam mortuis statuas decretas libenter accepit, circenses natali suo dicatos non respuit aliis honoribus refutatis. clipeum Hadriano magnificentissimum posuit et sacerdotes instituit. Factus imperator nulli eorum quos Hadrianus provexerat successorem dedit fuitque ea constantia ut septenis et novenis annis in provinciis bonos praesides detineret. per legatos suos plurima bella gessit, nam et Britannos per Lollium Urbicum vicit legatum alio muro caespiticio summotis barbaris ducto, et Mauros ad pacem postulandam coegit, et cum aduixit P 1; quoad uixit P corr.; dum aduixit Salm; cum aduixerit Peter. Germanos et Dacos et multas gentes atque Iudaeos rebellantes contudit per praesides ac legatos, in Achaia etiam atque Aegypto rebelliones repressit.