Ath. XIV 663d ὁ Ἀρτεμίδωρος ἐν ταῖς Ὀψαρτυτικαῖς γλώσσαις τὴν ματτύην ἀποφαίνει κοινὸν εἶναι πάντων ὄνομα τῶν πολυτελὼν ἐδεσμάτων (ἡδυσ- trad. ) γράφων οὔτως· ἔστι τις (εἴτις τῆς trad. ) ὄρνιθος ματτύης. ἐσφάχθω μὲν διὰ τοὺ στόματος εἰς τὴν κεφαλήν. ἔστω δὲ ἕωλος χαθάπερ ὁ πέρδιξ. ἐὰν δὲ θέλῃς. ὡς ἕχει αὐτοῖς περοῖς ἑᾶν τετιλμένην. εἷτα τὸν τρόπον ἐχθεὶς τῆς ἀρτύσεως καὶ τῆς ἑψήσεως ἐπιφέρει εὐθύς. καὶ νομάδα παχεῖαν ἕψε καὶ νεσσοὺς τῶν ἤδη κοκκυζόντων, ἐὰν θέλῃς παρὰ πότον χρῆσθαι. εἷτ' ἐκελὼν τὰ λάχανα εἰς τρυβλίον καὶ τῆς ὄρνιθος τῶν κρεῶν ἐπιθεὶς παρατίθει· τοῦ θέρους ἀντὶ τοῦ ὄξους τῆς ὅμφακος ἐμβαλὼν εἰς τὸν ζωμὸν ὡς ἔχει τοὺς βὸτρυς· ἐπαιδὰν δὲ ἑφθὴ γένηται, ἔξελε μετὰ τοῦ βοτρυδίου πρὸ τοῦ τὸ γίγαρτου ἐξαφεῖναι εἷθ οὕτως τὸ λάγανον κατάθρυπτε. οὗτος ὁ ματτύης ἐν τοῖς ἡδίστοις. Pollux Onom. VI 57 p. 242 Bekker τὸ δὲ θρῖον ὧδε ἐσκεύαζον· στέαρ ὕειον ἑφθὸν μετὰ γάλακτος μίγνυ χόνδρῳ παχεῖ, συμφυράσας δ' αὐτὰ τυρῷ χλωρῷ καὶ λεκίθοις ᾠῶν καὶ ἐγκεφάλοις, περιβαλὼν συκῆς φύλλῳ εὐώδει, ζωμῷ ὐρνιθείῳ ἢ ἐριφείῳ ἔνεψε, ἔπειτα ἐξελὼν καὶ τὸ φύλλον ἀφελὼν ἔμβαλε εἰς ἀγγεῖον γέμον μέλιτος ζέοντος. καὶ τὸ μὲν ὅνομα τῷ ἐδέσματι προςέθηκε τὸ φύλλον. ἠ δὲ μεῖξις πάντα ἐξ ἴσου δέχεται, τῶν δὲ λεχίυων πλέον. ὄτι κηγνύουσι καὶ συνιστᾶσιν. — Schol. Aristoph. eq. 954 p. 66 Dindorf: θρῖον χόνδρος ἢ ὄρυζα ἕψεται ἢ σεμίδαλις ἀρκούτως. εἷτα ἐπιχεῖται τὸ ὕδωρ καὶ φυρᾶται τὸ ἡψημένον μετὰ άπαλοῦ τυροῦ καὶ ᾠῶν ὀλίγων. εἷτα περιλαμβάνεται φύλλοις σθκίνοις ὅλον καὶ περιειλεῖται καννάβῳ ἢ παπύρῳ ἢ λίνῳ καὶ καθίεται εἰς ζωμὸν κρεῶν ἠψημένων ἄχρι τοῦ λαβεῖν ἱκανὴν ἕψησιν. εἰτα ἐξαίρεται καὶ τῶν φύλλων περιαιρεθέντων εἰς λοπάδα νέαν ζέοντος μέλιτος ἐμβάλλεται καὶ ἔψεται. στρεφόμενον δὲ, ὄταν ἰκανῶς ἔχῃ καὶ ξανθὸν γένηται, ἐξαιρεθὲν παρατίθεται μέλιτος περιχυθέντος ἢ ἀπὸ τοῦ ἑφθοῦ ἢ ἀπὸ τοῦ ἄλλου. θπῖον δὲ καλεῖται ἀπὸ τῶν φύλλων τῆς συχῆς. ἅτινα οὕτω καλεῖται . duo similia praecepta, alterum Didymi, leguntur in scholiis ibidem I p. 608 Dindorf. Papyrus Heidelberg (inv. 1701 a. b. c) ed. Fr. Bilabel Sitz.-Ber. Heid. Akad. philos. -hist. Kl. 1919 Abh. 23 A. pagina anterior Col. ς ⟨..........⟩ω· ἔνιοι δὲ τη⟨......⟩ 
 ⟨τ⟩ρείβουσιν ἀλλα ...............⟩ 
 κλην καὶ ὠμη η⟨........ὡσ-⟩ 
 αὐ⟩τως ζεννύου ⟨σι καὶ τὰ ἄλλα⟩ 
 πο⟨ιοῦσιν ὡς πρό⟨κειται. 
 𝈒 Ζωμὸς ἰχθύος· εἰ⟨ς θυῖας ἔμβαλε⟩ 
 χόνδρον. κόρι. πρ⟨άσον ...........⟩ 
 κρόμμια, ἄνηθον ⟨.............ὠ-⟩ 
 κιμον, ἄννησον λε⟨πτόν..........⟩ 
 ἔψε ἐπ' ἀνθράκων κα⟨ὶ καταβρέ-⟩ 
 χων ὕδατι. οἴνῳ, γάρῳ, ⟨ὄξει συμμε- 
 μειγμένοις· ὅταν ἑψ⟨εθῇ καὶ μέλ-⟩ 
 λῃς αἰρειν, ἐπίπασσε πίπερ ⟨λεῖ- 
 ον‧ μετ᾽ ὄξους δρειμέως κα⟨θιστ- 
 
 ᾶσιν ὀλίγον συμπεσεῖν, εἶ⟨τα με- 
 τ⟨αί⟩ρουσιν ἀπὸ τοῦ πυρός‧ οἱ δ⟨ὲ ὄξ- 
 ους ἐπιχέαντες πάντα ἕψ⟨ουσι 
 προςυποστρώσαντες τὰ χ⟨λω- 
 ρὰ καὶ τὰ ἄλλα ποι̣⟨ο⟩ῦσιν ὡς π⟨ρό- 
 κειται. 
 𝈒 Κρέα ταρειχηρὰ ἢ περνῶν τε⟨μά- 
 χη‧ κρέα ὁμοίως ὠμά‧ τὰ μ⟨ὲν τα- 
 ρειχηρὰ προζεννύουσιν ἵ⟨να ἐ- 
 ξαλμίσῃ μόνον‧ εἶτα πάντ⟨α εἰς 
 λοπάδα‧ οἴνου μέρη δ, γλυκέ⟨ως 
 μέρη β, ὄξους μέρος ᾱ, κόρι ξη⟨ρὸν, 
 θύμον, ἄννησον, μάραθον‧ φρῦ- 
 ξον, πάντα ἐξ ἀρχῆς όμο⟨ῦ ἐ⟩πιβα- 
 λών. ἕψει‧ μεσάζουσιν ἐπι⟨βα⟩λὼν 
 μέλι καὶ κύμεινον λεῖο⟨ν, ἄλ⟩λοι 
 καὶ πίπερ, καὶ βαλό⟨ν⟩τες εἰ⟨ς ἀγγ⟩εῖ- 
 ον θερμὸν τὸν ζωμὸν ἐ⟨πιβ⟩άλ- 
 λουσιν ψωμοὺς ψοι⟨ῶν καὶ⟩ ἄρ- 
 των θερμῶν. 
 𝈒 Λαγανοφακῆ· λάγαν⟨ον ὀπτὸ⟩ν κα- 
 λῶς [μ]έν ζωμῷ κρεῶν ⟨ὀρ⟩νεί- 
 θων κατάθρυβε, ἕψε‧ ἢ ἐ⟨ν οἴ⟩νῳ, 
 ὕδατι, ἀννήσῳ, κυμείν⟨ῳ λεί⟩οις 
 ἄνηθον ξηρὸν, κύμε⟨ινον⟩, χω- 
 ρὶς δἐ ἕψε φακῆν‧ κρόμμ⟨υα τρ⟩ῖψον Col. η ⟨........ κύ⟩μ⟨ει⟩νον, ὄξος, ἔλαι- 
 ⟨ον..........⟩α χλωρὰ, ὕδωρ‧ εἶτα 
 ⟨........ ἑ⟩φθὰ καλῶς ἀμφό- 
 ⟨τερα....... κ⟩αὶ ἔλαιον χρ⟨η⟩στὸν 
 ⟨...........⟩ ἐπ᾽ ἀνθράκων ἔα 
 ⟨ζέσαι πάντα⟩ ἕως συμπίῃ. 
 ⟨𝈒 ...........φ⟩ακοὺς μετὰ χλωρῶν 
 ⟨...........⟩ ὅταν ἑψεθῇ, βάλε 
 ⟨.......... ἄν⟩νησον, κρόμμυ- 
 ⟨α.........⟩ι̣α, ἅλας ἢ γάρον ἐκ 
 
 ⟨..........⟩υ ὅταν ἑψε⟨θῇ⟩, τὰ 
 ⟨.......... κ⟩ατάθρυβ⟨ε.....⟩υ 
 καὶ αὐ⟨τ.......⟩ν 
 versus 15—25 toti perierunt 
 ⟨..... ......ἐ⟩λαίῳ καὶ ὄ- 
 ⟨ξει.......βλασ⟩τὰ ἀμπέλων ἔα 
 εἰς φ⟨ῶ⟩ς γενέσθαι, πλύνας. ξύσας 
 σίναπι, μέλι, εἶτ᾽ ἔμβαμμα. 
 𝈒 Ἥπαρ καλὸν‧ τεμὼν ἀναποίει με- 
 τ' ἐλαίου ἁλὶ, κόρι, θύμῳ, ὀπῷ, ὄξει‧ 
 εἰς ὀβελίσκον‧ ὄπτα θερμὸν καὶ 
 χρῳ. 
 𝈒 Ψόας καὶ τὰ σαρκώγη· λογιστὶ ἀνα- 
 ποιήσας ⟨ἐ⟩ν ἁλὶ, κόρι, ὀπῷ ὄπτα 
 ἕως μόνον συμπίῃ· ἔστω δέ σοι 
 ἐν κύθρᾳ ζωμὸς θερμός· ὄξος, ἔ- 
 λαιον ἀνὰ μέρος ᾱ, οἴνου γλυκέ- 
 ως ἀνὰ μέρη β̅, ἁλὸς βραχύ· ἂν ζέ- 
 σῃ, βάλε ὀρειγάνου κορύμβους. κα- Col. θ τασπάσας τ⟨........... ....⟩ 
 ἐμβαλὼν ⟨.............. ...⟩ 
 αὐτῶν. 
 𝈒 Ἥπαρ καλόν‧ τ⟨εμὼν....... μελί-⟩ 
 κρατον ζεν⟨νυ................ ἀ-⟩ 
 ποστραγγιζ ⟨.................. μέ-⟩ 
 λιτι καλῷ κα⟨................⟩ 
 νῳ ἔμβαμμα ⟨...............⟩ 
 γάρον, οἴνο⟨ν ..............⟩ 
 ἔα‧ ἄλλοι λεπ⟨τ..............⟩ 
 ⟨κ⟩νῆκον. 
 𝈒 Ἀθήρα...ν̣ in reliquis versibus non servata sunt nisi brevia principia, in his duo initia praeceptorum v. 30 Εἰς ψ⟨όας ? et v. 38 Εἰς π⟨έρναν ? scilicet ζωμός , ius in . . . B. pagina posterior, non eiusdem cuius fuit A libri. Col. ε ⟨..πάντα β⟩αλὼν εἰς μέγα βατάνιον 
 ⟨θὲς εἰς τὸ⟩ν̣ κλείβα⟨ν⟩ον‧ ἐὰν μεσάσῃ. 
 ⟨τὸν ζωμὸν⟩ ἀπόχαιε καὶ τὰ κρέα δάε. 
 ⟨........⟩ ἐ⟨ς⟩ κύθραν. ἐπιβαλὼν ἔλεο⟨ν⟩ 
 ⟨.....⟩βάλε ἄνωθεν εἰς τὸν κλεί- 
 ⟨βανον‧ ἐ⟩ὰν ἑψεθῇ, ὄξος μετὰ τῶν 
 ⟨ἀρωμάτ⟩ων τῶν προκειμένων 
 ⟨....... ἐπίχ⟩ει ἅλα ὀλίγον‧ ὅταν εἰς 
 ⟨........ ⟩ν ὑγρὸν μεταθῇς καὶ ⟨β⟩α- 
 ⟨λὼν....τ⟩ὰ κρέα καὶ εἰς τετρημέ- 
 ⟨νον πίθ⟩ον καὶ άλῶν βώλου οὐ 
 ⟨........⟩τως ἵνα τὸ ἀπὸ τῶν κρε- 
 ⟨ῶν......⟩ν̣ καὶ τὰ ἄλλα ὁμοίως· ἔνιοι 
 ⟨.. ....⟩ μεικρὸν πρὸ τοῦ ὅξους 
 ⟨.... τὸ ⟩κρέας. 
 ⟨𝈒 ........⟩σελίου σκέρμα, γάρ⟨ο⟩ν· ἐὰν 
 ⟨...............⟩υν ⟨ἐ⟩ξαίρει 
 ⟨..............⟩ον. κύμεινον. 
 ⟨𝈒 ..........⟩ς, κόρι ξηρὸν, κύμινον 
 ⟨.........⟩κόρι ξηρὸν. ἀννήθου (διπλοῦν) 
 ⟨........γ⟩άρον· ἐὰν ἐψεθῆ, πίπερ 
 ⟨......... ἔ⟩λεον, οἶνον, δεσμὸν ὀρε⟨ι- 
 ⟨γάνου. σ⟩κορίδιον. ἕψεμα. 
 ⟨𝈒 ........ἔ⟩λεον, λιγυστικὸν, δεσ⟨μ...⟩ 
 ⟨.............⟩ε ἀκόριον χλ⟨ωρόν. 
 ⟨............δ⟩εσμίδιον οἰ⟨νάγ- Col. ς ρας. ἀκόριον, κάρο⟨ν, ὄ⟩ξος. 
 𝈒 ἀκόριον ξηρὸν, σ⟨ελ⟩ίνο⟨υ⟩ σπέρμα. 
 ὄξος εἰς θυῖας· ἀνα ποίη⟨σ⟩ον· καὶ 
 ὀπὸν ὀλίγο⟨ν⟩ καὶ γ⟨λ⟩υκὺν μετὰ τοῦ 
 ὄξους· ὀλίγον ἄφες ἐφ' ὥρας δύο. 
 εἶτα εἰς κύθραν· γάρον καλὸυ τὸν 
 
 αὐτάρκη· εἰς κλείβανον· ἐὰν ἐψε- 
 θῇ, πίπερ. ||
 Λιγθστικόν. κύμεινον. οἴνου διπλοῦ(ν). 
 γάρου ἁπλοῦν. σπουδαῖα ἀμφότερα· 
 ἐὰν ἐωεθῇ, πίπερ. ὀμὸν. κόρι ξηρόν· 
 αὐτὸ μόνον φρύσσ⟨ε⟩τα⟨ι⟩. ||
 Τ̣ρ̣ι̣π̣τ̣ο̣ν̣ .... πλ..βανι τθραν ἀλη- 
 α . . αν.υα extant praeterea versuum 19—26 aliquot verba finalia et columnae ζ aliquot principia, in his vocabulum εῖμιέφθω⟨ν⟩ i. ἡμι- addo fragmenta praeceptorum latinorum nuper a Bilabelio ex papyro Heidelberg (inv. n. 1001ab) cum photographis edita quamquam ad rei rusticae potius quam coquinariae librum pertinere videntur. papyrus sat bonae aetatis, apices haud rari, semper recte positi, litteratura uncialis fragmentum a ............................... ⟨adip⟩ẹm ......... 
 mitt⟩e in vini sextári(um) ⟨au⟩t Albáni aut Pra⟨etut- 
 iani odoráti. deinde cum lique facta erit ade⟨ps, 
 percolato in irin et ita cocito. signum aut⟨em 
 erit hoc verum coctum ⟨e⟩sse simul quam ⟨... 
 lis erit iris et adeps guttás ostendat. ⟨..... 
 tollito vás aéneum et pónito in aquá fr⟨igida 
 pe⟩r quadriduum, iis autem diebus macera⟨to 
 ..c̣c̣ṣ ṇ..ạẹ in vino Albáno habito a..e... fragmentum b . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 . . . pondo sextantem
 . . . drachm. I ob. υλ . . . aniem. Hyginus
 . . . miicuius libe⟨t . . 
 cal⟩amisco . . . . . . . 
 . . . . . . dioṛ . . . . . . . . . 
 . . . . . ab áreant
 . . . . . . . ⟩ . . . albo.
 
 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 am iaciunt in solẹ⟨m
 súcum uvae acerba⟨e
 deinde reliqua et . .
 nul spisso n . . . . . . .
 rito oḅe . . . . . . . . . . .
 intro su⟨ . . . . . . . di- 
 ebus ír⟨in . . . . . . . . . 
 eudde alio. m . . . . .