— Ath. IX 387a Ἀρτεμίδωρος δὲ ὁ Ἀριστοφάνειος ἐν ταῖς ἐπιγραφομέναις Ὀψαρτυτικαῖς γλὠσσαις καὶ Πάμφιλος ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν τοῖς περὶ ὀνομάτων καὶ γλωσσῶν Ἐκαίνετον καρατίθεται λέγοντα ἐν τῷ Ὀψαρτυτικῷ ὄτι ὁ φασιανὸς ὄρνις τατύρας καλεῖται.

— Ath. IX 395e οἱ καλούμενοι παραστάται, ὦν μνημονεύει Ἐπαίνετος ἐν Ὀψαρτυτικῷ.

— Ath. XIV p. 662d Ἐπαίνετος δ' ἐν Ὀψαρτυτικῷ λέγει ταῦτα· μῦμα δὲ παντὸς ἱερείου, καὶ ὄρνιθος δὲ χρὴ ποιεῖν τὰ ἁπαλὰ τῶν κρεῶν μικρὰ Gvvvtuóvre καὶ τὰ σπλάγχνα καὶ τὸ ἔντερον καὶ τὸ αἷμα διαθρύψαντα καὶ ἀρτύσαντα ὄξει, τυρῷ ὀπτῷ, σιλφίῳ, κυμίνῳ, θύμῳ χλωρῷ καὶ ξηρῷ, θύμβρᾳ, κοριάννῳ χλωρῷ τε καὶ ξηρῷ καὶ γητίῳ καὶ χρομμύῳ καθαρῷ πεφωσμένῳ ἢ μήκωνι καὶ σταφίδι ἢ μέλιτι καὶ ῥόας ὀξείας κόκκοις. εἶναι δέ σοι τὸ αὐτὸ [μῦμα] καὶ ὄψον.

— Ath. VII 324a ἐστὶ δὲ τὸ ὐκόσφαγμα ὡς Ἐρασίστρατὸς φησιν ἐν Ὀψαρτυτικῷ ὑπότριμμα. γράφει δὲ οὕτως. ὑπόσφαγμα δ' εἷναι κρέασιν ὀπτοῖς ἐκ τοῦ αἵματος τεταραγμένου μέλιτι, τυρῷ, ἁλί, κυμἰνῳ, σιλφίῳ, ὄξει ἑφθοῖς'. καὶ Γλαῦκος δ' ὁ Λοκρὸς ἐν Ὀψαρτυτικῷ οὕτως γράφει· 'ὑπόσφαγμα δ' αἴμα ἑφθὸν καὶ σίλφιον καὶ ἕψημα ἢ μέλι καὶ ὄξος καὶ γάλα καὶ τυρὸς καὶ φύλλα εὐώδη τετμημένα.

— Ath. IX 369b τὴν δὲ ῥάφυν Γλαῦκος ἐν τῷ Ὀφαρτυτικῷ διὰ τοῦ Π ψιλῶς καλεῖ ῥάπυν.