sperauerat autem fore ut adoptaretur a Galba, idque in dies expectabat. sed postquam
 Pisone praelato spe decidit, ad uim conuersus est instigante super animi dolorem etiam
 magnitudine aeris alieni. neque enim dissimulabat, nisi principem se stare non posse,
 nihilque referre ab hoste in acie an in foro sub creditoribus caderet. ante paucos dies seruo Caesaris pro impetrata dispensatione decies
 sestertium expresserat; hoc subsidium tanti coepti fuit. ac primo quinque speculatoribus
 commissa res est, deinde decem aliis, quos singuli binos produxerant; omnibus dena
 sestertia repraesentata et quinquagena promissa. per hos sollicitati reliqui, nec adeo
 multi, haud dubia fiducia in ipso negotio pluris adfuturos. tulerat animus post adoptionem statim castra occupare cenantemque in Palatio Galbam
 adgredi, sed obstitit respectus cohortis, quae tunc excubabat, ne oneraretur inuidia,
 quod eiusdem statione et Gaius fuerat occisus et desertus Nero. medium quoque tempus
 religio et Seleucus exemit. Ergo destinata die praemonitis consciis, ut se in foro sub aede Saturni ad miliarium
 aureum opperirentur, mane Galbam salutauit, utque consueuerat osculo exceptus, etiam
 sacrificanti interfuit audiuitque praedicta haruspicis. deinde liberto adesse
 architectos nuntiante, quod signum conuenerat, quasi uenalem domum inspecturus abscessit
 proripuitque se postica parte Palati ad constitutum. alii febrem simulasse aiunt eamque
 excusationem proximis mandasse, si quaereretur. tunc
 abditus propere muliebri sella in castra contendit ac deficientibus lecticaris cum
 descendisset cursumque cepisset, laxato calceo restitit, donec omissa mora succollatus
 et a praesente comitatu imperator consalu tatus inter faustas adclamationes strictosque
 gladios ad principia deuenit, obuio quoque non aliter ac si conscius et particeps foret
 adhaerente. ibi missis qui Galbam et Pisonem trucidarent, ad conciliandos
 pollicitationibus militum animos nihil magis pro contione testatus est, quam id demum se
 habiturum, quod sibi illi reliquissent.