Postquam deinde etiam Galbam et Hispanias desciuisse cognouit, conlapsus animoque male
 facto diu sine uoce et prope intermortuus iacuit, utque resipiit, ueste discissa, capite
 conuerberato, actum de se pronuntiauit consolantique nutriculae et aliis quoque iam
 principibus similia accidisse memoranti, se uero praeter ceteros inaudita et
 incognita pati respondit, qui summum imperium uiuus amitteret. 
 nec eo setius quicquam ex consuetudine luxus atque
 desidiae omisit uel inminuit; quin immo, cum prosperi quiddam ex prouinciis nuntiatum
 esset, super abundantissimam cenam iocularia in defectionis duces carmina lasciueque
 modulata, quae uulgo notuerunt, etiam gesticulatus est; ac spectaculis theatri clam
 inlatus cuidam scaenico placenti nuntium misit abuti eum occupationibus suis. Initio statim tumultus multa et inmania, uerum non abhorrentia a natura sua creditur
 destinasse: successores percussoresque summittere exercitus et prouincias regentibus,
 quasi conspiratis idemque et unum sentientibus; quidquid ubique exulum, quidquid in urbe
 hominum Gallicanorum esset contrucidare, illos ne desciscentibus adgregarentur, hos ut
 conscios popularium suorum atque fautores; Gallias exercitibus diripiendas permittere;
 senatum uniuersum ueneno per conuiuia necare; urbem incendere feris in populum immissis,
 quo difficilius defenderentur. sed absterritus non tam
 paenitentia quam perficiendi desperatione credensque expeditionem necessariam, consules
 ante tempus priuauit honore atque in utriusque locum solus iniit consulatum, quasi
 fatale esset non posse Gallias debellari nisi a consule. ac susceptis fascibus cum post
 epulas triclinio digrederetur, innixus umeris familiarium affirmauit, simul ac
 primum prouinciam attigisset, inermem se in conspectum exercituum proditurum nec
 quicquam aliud quam fleturum, reuocatisque ad paenitentiam defectoribus insequenti die
 laetum inter laetos cantaturum epinicia, quae iam nunc sibi componi
 oporteret.