praesagia mortis eius praecipua fuerunt: exortus crinitae stellae, quam cometen uocant,
 tactumque de caelo monumentum Drusi patris, et quod eodem anno ex omnium magistratuum
 genere plerique mortem obierant. sed nec ipse ignorasse aut dissimulasse ultima uitae
 suae tempora uidetur, aliquot quidem argumentis. nam et cum consules designaret, neminem
 ultra mensem quo obiit designauit, et in senatu, cui nouissime interfuit, multum ad
 concordiam liberos suos cohortatus, utriusque aetatem suppliciter patribus commendauit,
 et in ultima cognitione pro tribunali accessisse ad finem mortalitatis, quanquam
 abominantibus qui audiebant, semel atque iterum pronuntiauit.