his, ut dixi, uxoribusque addictus, non principem se , sed ministrum egit,
 compendio cuiusque horum uel etiam studio aut libidine honores exercitus impunitates
 supplicia largitus est, et quidem insciens plerumque et ignarus. ac ne singillatim
 minora quoque enumerem, reuocatas liberalitates eius, iudicia rescissa, suppositos aut
 etiam palam immutatos datorum officiorum codicillos: Appium Silanum consocerum suum
 Iuliasque, alteram Drusi, alteram Germanici filiam, crimine incerto nec defensione ulla
 data occidit, item Cn. Pompeium maioris filiae uirum et L. Silanum minoris sponsum.
 ex quibus Pompeius in concubitu dilecti
 adulescentuli confossus est, Silanus abdicare se praetura ante IIII. Kal. Ian. morique
 initio anni coactus die ipso Claudi i et Agrippinae nuptiarum. in quinque et
 triginta senatores trecentosque amplius equites R. tanta facilitate animaduertit, ut,
 cum de nece consularis uiri renuntiante centurione factum esse quod imperasset, negaret
 quicquam se imperasse, nihilo minus rem comprobaret, affirmantibus libertis officio
 milites functos, quod ad ultionem imperatoris ultro procucurrissent. nam illud omnem fidem excesserit quod nuptiis, quas Messalina cum
 adultero Silio fecerat, tabellas dotis et ipse consignauerit, inductus, quasi de
 industria simularentur ad auertendum transferendumque periculum, quod imminere ipsi per
 quaedam ostenta portenderetur.