Patrem Claudi Caesaris Drusum, olim Decimum mox Neronem praenomine, Liuia, cum Augusto
 grauida nupsisset, intra mensem tertium peperit, fuitque suspicio ex uitrico per
 adulterii consuetudinem procreatum. statim certe uulgatus est uersus: τοῖσ εὐτυχοῦσι καὶ τρίμηνα παιδία. is Drusus in quaesturae praeturaeque honore dux
 Raetici, deinde Germanici belli Oceanum septemtrionalem primus Romanorum ducum nauigauit
 transque Rhenum fossas naui et immensi operis effecit, quae nunc adhuc Drusinae
 uocantur. hostem etiam frequenter caesum ac penitus in intimas solitudines actum non
 prius destitit insequi, quam species barbarae mulieris humana amplior uictorem tendere
 ultra sermone Latino prohibuisset. quas ob res ouandi
 ius et triumphalia ornamenta percepit; ac post praeturam confestim inito consulatu atque
 expeditione repetita supremum diem morbo obiit in aestiuis castris, quae ex eo Scelerata
 sunt appellata. corpus eius per municipiorum coloniarumque primores suscipientibus
 obuiis scribarum decuriis ad urbem deuectum sepultumque est in campo Martio. ceterum
 exercitus honorarium ei tumulum excitauit, circa quem deinceps stato die quotannis miles
 decurreret Galliarumque ciuitates publice supplicarent. praeterea senatus inter alia
 complura marmoreum arcum cum tropaeis uia Appia decreuit et Germanici cognomen ipsi
 posterisque eius. fuisse autem creditur non minus
 gloriosi quam ciuilis animi; nam ex hoste super uictorias opima quoque spolia captasse
 summoque saepius discrimine duces Germanorum tota acie insectatus; nec dissimulasse
 umquam pristinum se rei p. statum, quandoque posset, restituturum. unde existimo
 nonnullos tradere ausos, suspectum eum Augusto reuocatumque ex prouincia et quia
 cunctaretur, interceptum ueneno. quod equidem magis ne
 praetermitterem rettuli, quam quia uerum aut ueri simile putem, cum Augustus tanto opere
 et uiuum dilexerit, ut coheredem semper filiis instituerit, sicut quondam in senatu
 professus est, et defunctum ita pro contione laudauerit, ut deos precatus sit, similes
 ei Caesares suos facerent sibique tam honestum quandoque exitum darent quam illi
 dedissent. nec contentus elogium tumulo eius uersibus a se compositis insculpsisse,
 etiam uitae memoriam prosa oratione composuit. Ex Antonia minore complures quidem liberos tulit, uerum tres omnino reliquit:
 Germanicum, Liuillam, Claudium.