Filiorum neque naturalem Drusum neque adoptiuum Germanicum patria caritate dilexit,
 alterius uitiis infensus. nam Drusus fluxioris remissiorisque uitae erat. itaque ne
 mortuo quidem perinde adfectus est, sed tantum non statim a funere ad negotiorum
 consuetudinem rediit iustitio longiore inhibito. quin
 et Iliensium legatis paulo serius consolantibus, quasi obliterata iam doloris memoria,
 irridens se quoque respondit uicem eorum dolere, quod egregium ciuem Hectorem
 amisissent. Germanico usque adeo obtrectauit, ut et praeclara facta eius pro superuacuis
 eleuarit et gloriosissimas uictorias ceu damnosas rei p. increparet. quod uero
 Alexandream propter immensam et repentinam famem inconsulto se adisset, questus est in
 senatu. etiam causa mortis fuisse ei per Cn. Pisonem
 legatum Syriae creditur, quem mox huius criminis reum putant quidam mandata prolaturum,
 nisi ea secreto ostentant quae multifariam inscriptum et per noctes celeberrime adclamatum est: 'redde
 Germanicum!' quam suspicionem confirmauit ipse postea coniuge etiam ac liberis Germanici
 crudelem in modum afflictis.