Marmaricis audax in bella Oenotria signis uenerat Asbyte, proles Garamantis Hiarbae. Hammone hic genitus, Phorcynidos antra Medusae Cinyphiumque Macen et iniquo e sole calentis Battiadas late imperio sceptrisque regebat. cui patrius Nasamon aeternumque arida Barce, cui nemora Autololum atque infidae litora Syrtis parebant nullaque leuis Gaetulus habena. atque is fundarat thalamos Tritonide nympha, unde genus proauumque Iouem regina ferebat et sua fatidico repetebat nomina luco. haec ignara uiri uacuoque adsueta cubili uenatu et siluis primos defenderat annos; non calathis mollita manus operataue fuso Dictynnam et saltus et anhelum impellere planta cornipedem ac strauisse feras immitis amabat. quales Threiciae Rhodopen Pangaeaque lustrant saxosis nemora alta iugis cursuque fatigant Hebrum innupta manus: spreti Ciconesque Getaeque et Rhesi domus et lunatis Bistones armis. Ergo habitu insignis patrio, religata fluentem Hesperidum nodo crinem dextrumque feroci nuda latus Marti ac fulgentem tegmine laeuam Thermodontiaca munita in proelia pelta, fumantem rapidis quatiebat cursibus axem. pars comitum biiugo curru, pars cetera dorso fertur equi; nec non Veneris iam foedera passae reginam cingunt, sed uirgine densior ala est. ipsa autem gregibus per longa mapalia lectos ante aciem ostentabat equos, tumulumque propincum