‘nostrum ferre caput parat illa per aequora puppis.heu caecae mentes tumefactaque corda secundis!armatum Hannibalem poenae petit impia tellus!ne deposce, adero; dabitur tibi copia nostriante expectatum, portisque focisque timebisquae nunc externos defendis, Roma, penatis.Tarpeios iterum scopulos praeruptaque saxascandatis licet et celsam migretis in arcem:nullo iam capti uitam pensabitis auro.’ Incensi dictis animi, et furor additus armis.conditur extemplo telorum nubibus aether,et densa resonant saxorum grandine turres.ardor agit, prouecta queat dum cernere muros,inque oculis profugae Martem exercere carinae.ipse autem incensas promissa piacula turmasflagitat insignis nudato uulnere ductorac repetens questus furibundo personat ore:‘Poscimur, o socii, Fabiusque e puppe catenasostentat, dominique uocat nos ira senatus.si taedet coepti culpandaue mouimus arma,Ausoniam ponto propere reuocate carinam:nil moror: en, uincta lacerandum tradite dextra.nam cur, Eoi deductus origine Beli,tot Libyae populis, tot circumfusus Hiberis,seruitium perferre negem? Rhoeteius immoaeternum imperitet populis saeclisque propagetregna ferox; nos iussa uirum nutusque tremamus.’effundunt gemitus atque omina tristia uertuntin stirpem Aeneadum ac stimulant clamoribus iras. Discinctos inter Libyas populosque bilinguis