hinc letale uiri robur tegimenque tremendumin flammas iaciunt, ambustoque ore genisquedeforme alitibus liquere cadauer Hiberis. Poenorum interea quis rerum summa potestas,consultant bello super, et quae dicta feranturAusoniae populis, oratorumque minaciaduentu trepidant. mouet hinc foedusque fidesqueet testes superi iurataque pacta parentum,hinc popularis amor coeptantis magna iuuentae,et sperare iuuat belli meliora. sed, olimductorem infestans odiis gentilibus, Hannonsic adeo increpitat studia incautumque fauorem:‘Cuncta quidem, patres, (neque enim cohibere minantumirae se ualuere) premunt formidine uocem:haud tamen abstiterim. mortem licet arma propinquent,testabor superos, et caelo nota relinquamquae postrema salus rerum patriaeque reposcit.nec nunc obsessa demum et fumante Saguntohaec serus uates Hannon canit. anxia rupipectora ne castris innutriretur et armisexitiale caput; monui et, dum uita, monebo,ingenitum noscens uirus flatusque paternos,ut, qui stelligero speculatur sidera caelo,uenturam pelagi rabiem Caurique futurapraedicit miseris haud uanus flamina nautis.consedit solio rerumque inuasit habenas:ergo armis foedus fasque omne abrumpitur armis,oppida quassantur, longeque in moenia nostraAeneadum arrectae mentes, disiectaque pax est.exagitant manes iuuenem furiaeque paternae