uicino Theron edebat proelia leto.namque aderat toto ore ferens iramque minasqueHannibal et caesam Asbyten fixique tropaeuminfandum capitis furiata mente dolebat.ac simul aerati radiauit luminis umbo,et concussa procul membris uelocibus armaletiferum intonuere, fugam perculsa repentead muros trepido conuertunt agmina cursu:sicut agit leuibus per sera crepuscula pennise pastu uolucres ad nota cubilia uesper;aut, ubi Cecropius formidine nubis aquosaesparsa super flores examina tollit Hymettos,ad dulcis ceras et odori corticis antramellis apes grauidae properant densoque uolaturaucum conexae glomerant ad limina murmur.praecipitat metus attonitos, caecique feruntur.heu blandum caeli lumen! tantone caueturmors reditura metu nascentique addita fata?consilium damnant portisque atque aggere tutoerupisse gemunt: retinet uix agmina Theroninterdumque manu, interdum clamore minisque:‘State, uiri; meus ille hostis; mihi gloria magnae,state, uenit pugnae. muro tectisque Saguntihac abigam Poenos dextra; spectacula tantumferte, uiri; uel, si cunctos metus acer in urbem(heu deforme!) rapit, soli mihi claudite portas.’ At Poenus rapido praeceps ad moenia cursu,dum pauitant trepidi rerum fessique salutis,tendebat. stat primam urbem murosque patentispostposita caede et dilata inuadere pugna.