opposito procul insidiis Nasamonias Harpe corpore praeripuit letum calamumque uolantem, dum clamat, patulo excipiens tramisit hiatu, et primae ferrum a tergo uidere sorores. at comitis frendens casu labentia uirgo membra leuat paruaque oculos iam luce natantis inrorat lacrimis totisque adnisa doloris uiribus intorquet letalem in moenia cornum. illa uolans umerum rapido transuerberat ictu conantis Dorylae, iunctis iam cornibus arcus et ducti spatium nerui complente sagitta, excutere in uentos resoluto pollice ferrum. tum subitum in uulnus praeceps deuoluitur altis aggeribus muri, iuxtaque cadentia membra effusi uersa calami fluxere pharetra. exclamat paribus frater uicinus in armis Icarus ulciscique parat lacrimabile fatum. atque illum raptim promentem in proelia telum Hannibal excussi praeuertit turbine saxi. labuntur gelido torpentia frigore membra, deficiensque manus pharetrae sua tela remisit. At pater in gemino natorum funere Mopsus correptos arcus ter maesta mouit ab ira, ter cecidit dextra, et notas dolor abstulit artis. paenitet heu sero dulcis liquisse penatis, adreptoque auide, quo concidis, Icare, saxo, postquam aeuum senior percussaque pectora frustra sentit et, ut tantos compescat morte dolores, nil opis in dextra, uastae se culmine turris praecipitem iacit et delapsus pondere prono