ite citi, deflete fidem murosque ruentisantiquaque domo meliora accersite fata.mandati summa est: dum stat, remeate, Saguntos.’ast illi celerant, qua proxima litora, gressumet fugiunt tumido per spumea caerula uelo. Pellebat somnos Tithoni roscida coniunx,ac rutilus primis sonipes hinnitibus altosadflarat montis roseasque mouebat habenas.iam celsa e muris extructa mole iuuentusclausam nocturnis ostentat turribus urbem.rerum omnes pendent actus, et milite maestolaxata obsidio, ac pugnandi substitit ardor,inque ducem uersae tanto discrimine curae. Interea Rutulis longinqua per aequora uectisHerculei ponto coepere existere colleset nebulosa iugis attollere saxa Monoeci.Thracius hos Boreas scopulos immitia regnasolus habet semperque rigens nunc litora pulsat,nunc ipsas alis plangit stridentibus Alpes,atque ubi se terris glaciali fundit ab Arcto,haud ulli contra fiducia surgere uento.uerticibus torquet rapidis mare, fractaque anhelantaequora, et iniecto conduntur gurgite montes,iamque uolans Rhenum Rhodanumque in nubila tollit.hunc postquam Boreae dirum euasere furorem,alternos maesti casus bellique marisqueet dubium rerum euentum sermone uolutant.‘O patria, o Fidei domus inclita, quo tua nunc suntfata loco? sacraene manent in collibus arces?an cinis (heu superi) tanto de nomine restat?