Hannibal ad poenam lentae mandauerat irae,increpitansque suos inferri signa iubebat,perque ipsos caedis cumulos stragemque iacentummonstrabat furibundus iter cunctosque ciebatnomine et in praedas stantem dabat improbus urbem. Sed postquam a trepidis allatum feruere partemdiuersam Marte infausto, Murroque secundoshunc superos tribuisse diem, ruit ocius amenslymphato cursu atque ingentis deserit actus.letiferum nutant fulgentes uertice cristae,crine ut flammifero terret fera regna cometessanguineum spargens ignem: uomit atra rubentisfax caelo radios, ac saeua luce coruscumscintillat sidus terrisque extrema minatur.praecipiti dant tela uiam, dant signa uirique,atque ambae trepidant acies. iacit igneus hastaedirum lumen apex, ac late fulgurat umbo.talis ubi Aegaeo surgente ad sidera pontoper longum uasto Cori cum murmure fluctussuspensum in terras portat mare, frigida nautiscorda tremunt: sonat ille procul flatuque tumescenscuruatis pauidas tramittit Cycladas undis.non cuncta e muris unum incessentia telafumantesque ante ora faces, non saxa per artemtormentis excussa tenent. ut tegmina primumfulgentis galeae conspexit et arma cruentocontra solem auro rutilantia, turbidus infit:‘En, qui res Libycas inceptaque tanta retardet,Romani Murrus belli mora. foedera, faxo,iam noscas, quid uana queant et uester Hiberus.