ereptamque fugam et claudi uidet aggere muros, sed dignam Ausonia mortem putat esse Sagunto seruata cecidisse fide. iamque acrius omnis intendunt uires: adductis stridula neruis Phocais effundit uastos balista molaris; atque eadem ingentis mutato pondere teli ferratam excutiens ornum media agmina rumpit. alternus resonat clangor. certamine tanto conseruere acies, ueluti circumdata uallo Roma foret, clamantque super: ‘Tot milia, gentes inter tela satae, iam capto stamus in hoste? nonne pudet coepti, pudet ominis? en bona uirtus primitiaeque ducis! taline implere paramus Italiam fama, talis praemittere pugnas?’ Accensae exultant mentes, haustusque medullis Hannibal exagitat, stimulantque sequentia bella. inuadunt manibus uallum caesasque relincunt deiecti muris dextras. subit arduus agger imponitque globos pugnantum desuper urbi. armauit clausos ac portis arcuit hostem librari multa consueta phalarica dextra, horrendum uisu robur celsisque niuosae Pyrenes trabs lecta iugis, cui plurima cuspis, uix muris toleranda lues, sed cetera pingui uncta pice atque atro circumlita sulphure fumant. fulminis haec ritu summis e moenibus arcis incita, sulcatum tremula secat aera flamma, qualis sanguineo praestringit lumina crine ad terram caelo decurrens ignea lampas. haec ictu rapido pugnantum saepe per auras,